AMÛDA BERXWEDANÊ

dijwar tewfiq

Di şoreşa sûrî ya pîroz, şoreşa azadiyê û rûmetê bajarê AMÛDÊ roleke pir mezin û giring lîst, bi serkirdayetiya çalakvanan , kesayetên serbixwe û rêxistinên siyasî û beşdarbûna hemû xelkên amûdê ji ciwanan, keç, jin û kal. lê sed mixabin ev bajarê xwedî dîrokek kevin û resen di şaresdana kurdî de, hêma kurdayetiyê û berxwedanê çirûska vî bajarî hat vemrandin li ser destê  birayên kurd, û di encama êrîşkirina hêzên YPG li ser xwepêşandana sivîl pakrewan, birîndar ketin,
 lê ta dema anha ti gavên ji bo lihevhatinekê çênebûye ji aliyê p y d , û lêborînek bo malbatên pakrewana  ne bû ye, û ev kuştina van pakrewanan nebû ye bi navê komkujî , û bê dengîyek ji aliyê partiyên ENKS rawestana kar, çalakî û xwepêşandanan ,û xelkê amûdê jiyaneke zor û zehmat derbas dikin û aloziyan di warê abûrî de dibînin , buhayê gelek tiştên jiyanê wek xwarin, nan û tenduristî û ji aliyê birîna av û elektirîkê de li ser bajar keş û seqa bir germin,
mirovên amûdê gazin û rexin dikin ji berpirsiyarê bajêr , ev bajarê dîrokî wê van astengî û aloziyan derbaskin bi hizir û viyana mirovê wê,
lê di heman demê de ev bajar wê her bimîne keleha xebat û berxwedanê û mînak û simbolek ji bo gelê kurd.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…