Ezîz Xemcivîn
Di destpêka salên heftêyan de, dibe ez di refa sê-çarê de bûm, ez û hevalekî hêja (Ehmedê Xelefê Hacî Elî) li dibistana seretayî di bêhnvedana di navbera du waneyan de em dûrî şagirtan diçûn, li gora têgihana zarokîtiya me ewê hingê û gotinên ko me ji bavên xwe dibihîstin, li ser rewşa Kurdan em jî dipeyivîn.
Ewê hingê kesekî bi aşkereyî ne diwêrî bû li ser Barzanî û Pêşmerge an li ser partiyan û konevaniyê bipeyive!
Jiyana me hemû bi pistepistê bû, kelecan, derd û kulên me bi pistepistê bûn, tenê hêsirên me, em hinekî diyar dikirin..
Ez di ewê zarokîtiyê de û heta nuha ko dikim li dergehê şêstsaliyê bidim, rojekê ji rojan ez hest ne bûme û ne hest dibim ko ez (Sûrî) me û ne hest dibim ko ji welatekî bi navê (Sûriyê) me!
Di serê min de welatekî dî heye û xwîneka dî di laşê min de digere, mafir ko Sûriyê bi hîç mafekî min weke wekheviya hevwelatî û weke mirov (bi ziman û nasnemeya netewî) napejirîne, ez dê çawa (Sûrî) bim!?
Ev 78 sal Sûriya çê bûye, ji ewê hingê û heta roja îro, zimanê Kurdî li me qedexe ye, heta evê kêlîkê miletek bi zimanê dayikê (nexwende) ye!
Heta evê kêlîkê li ser nasnameyên me (Erebî-Sûrî) tête nivîsandin, heta evê kêlîkê bi hezaran Kurd bê nasnameya (Erebî-Sûrî) jî hene!
Bi sedan gundên Kurdan ji wan hatine standin û li Ereban parve kirine!
Çawa ez ê (Sûrî) bim û hêj danpêdan bi min weke Kurdekî xwedan nasnameyeka netewî ya cuda ji nasmaneya erebî nîn e!?
Ewê hingê kesekî bi aşkereyî ne diwêrî bû li ser Barzanî û Pêşmerge an li ser partiyan û konevaniyê bipeyive!
Jiyana me hemû bi pistepistê bû, kelecan, derd û kulên me bi pistepistê bûn, tenê hêsirên me, em hinekî diyar dikirin..
Ez di ewê zarokîtiyê de û heta nuha ko dikim li dergehê şêstsaliyê bidim, rojekê ji rojan ez hest ne bûme û ne hest dibim ko ez (Sûrî) me û ne hest dibim ko ji welatekî bi navê (Sûriyê) me!
Di serê min de welatekî dî heye û xwîneka dî di laşê min de digere, mafir ko Sûriyê bi hîç mafekî min weke wekheviya hevwelatî û weke mirov (bi ziman û nasnemeya netewî) napejirîne, ez dê çawa (Sûrî) bim!?
Ev 78 sal Sûriya çê bûye, ji ewê hingê û heta roja îro, zimanê Kurdî li me qedexe ye, heta evê kêlîkê miletek bi zimanê dayikê (nexwende) ye!
Heta evê kêlîkê li ser nasnameyên me (Erebî-Sûrî) tête nivîsandin, heta evê kêlîkê bi hezaran Kurd bê nasnameya (Erebî-Sûrî) jî hene!
Bi sedan gundên Kurdan ji wan hatine standin û li Ereban parve kirine!
Çawa ez ê (Sûrî) bim û hêj danpêdan bi min weke Kurdekî xwedan nasnameyeka netewî ya cuda ji nasmaneya erebî nîn e!?
Mijar dûr û dirêj e, lê bi serbilindî dibêjim:
Ez Kurd im û Kurdistanî me….
29.04.2025
Ezîz Xemcivîn
Şîrove (0)