Faşistên turkan li ku û çîyayên kurdistanê li ku

Salih Cefer

Bû demek dirêj ku faşistên turkên misilman yên nû gef û gurên xwe li kurdan dikin û nav di xwe didin ku wê kurdan tune bikin.

Faşistên nû dixwazin dem û dewrana bav û kalên xwe vegerînin û bi navê îslamê yan bi navekî din heremê têxin nav destên xwe, ji bo vê xweşik zanin têkilîyên xwe bi dewletên cîhanê re bikin û bercewndîyên xwe bi kar bînin, bi ereban re erebin û bi misilmanan re mislimanin û bi cihûyan re jî cihûne, ya rastî ku mirov dibe bêje, ku ew miletekî serkeftîye, her tiştî ji bo bercewendîya gelê xwe dike.
Piştî ku hemû kar û barên xwe bi serî kirin û hêzên mezin di cîhanê de bi alî xwe xistin û rîya derbasbûna kurdistanê li pêşîya xwe vekirin, bi tang û top û firokên xwe û bi medya û dost û alîgirên xwe, êrîşî kurdisanê kirin.
Gelê kurd, wek xelk li ser wî dibêje: bê dostin, tenê ew û çiyayên xwe enîya xwe didin dijmin.
 Wek her carê kurdên leheng, bi bîr û bawerî û bi hezkirina welatê xwe, enîya xwe dane enîya dijmin .
Her ku çiqas wekhevî di hêzên herdû alîyan de tune be jî lê dîsa kurdan dan xweya kirin ku tu hêz di cihanê de nikane wan tune bike, erê şansê kurdan ji gelek sedeman tuneye lê şansê wan yê mezin ewe, ku ew xwedîyê welatekî bi çiyane, ji destpêka dîrokê de û ta niha ew û çiyayên xwe li hember dijminan disekinin.
Vê carê jî  çiyan lehengên xwe hembêz kirin û rê dijmin dan ku  kesek nikane serê wan nizim bike.
Ta çiyayê kurdistanê bilind bin wê bejna lehengên kurdistanê jî bilin be.
Ta dilxweş û hezkirên kurdisanê li serê wan çiyan bin, dijmin nikare serê çîyan nizim bike.
Bijî ji çiyayên kurdisatnê re ku lehengên xwe hembêz dike û bijî ji xort û keçeên leheng re ku wan çiyan bi tenê di nav destên dijmin de nahêlin.