Çûna Samî

Mihemedê Seyid Husên

Biçûna te şarê qamişlo
Di çavên min de wêran dibû
Hest dibûm ku tanî
Bi çukê beytik û qumrîka
Ser dara hewşa me mişext çûne
Ez li şûn waran
Mîna Ceqceqê xemgîn
Di nêv sergerdanê de

Di bêdengiyeke kûr de
Di xwe de di sêwirîm
Sêwiyê eware li nava kavilan
Bê kes û bê xwedî
Bê xizm û navnîşan
Roniyê ji taristanê deyn dikim
Ta ku derî di kelecanê de vekim
   *  *  *
Soxî  min bi qitûtî zanî
Kiye gunehkar
Wê rojê çilapekên berfxurkê
Bi lixêvên helbestê re
Li agadaryên min di xuricîn
Bi yek carî 
Bi seqemê hest nedibûm
Kulîlkên çinarê
Şermezar sor dibûn
Îca  ku tu çû
Wê kî lavlavka dîwêr
Rîhan û çîçekên
Hweşê av bide.
    *  *  *
Revendiya te hişti ye ku
Her tiştî berevaj 
Şikestî bibînim
Hilma bêhnvedanên te nêzî minin
Her gav û çax di kolana
Mala wede çavdêrî teme
Li benda sawêrê te yê xilmaş
Ku bi mijankên min di leyizin
Bi lezgîniya mirinê diçin û tên
    *  *  *
Lê her navê te
Di kuç û kolanên qamişlo de
Li çi devera ku
Me silav dabûne hev
Dê bi mîne kolayî
Her wê bi navê te bimînin.
   *  *  *
Çendî min dixwezt
Ku careke din em bihev re
Rêhevalê yek mebestê bin
Di yek rêbazê de yekgirtî bin
Dîsanê hevmil derkevin seyranê
Pêvepê li qamişloka xopan
Tax bi tax bi gerin
Mîna berê tenha evîn
Navbênçiyê me be.
   *  *  *
De vegere koçbero vegere
Rêdûro li hêlîna xwe vegere
Bawer bike bi serdana te
Dê qamişlo bi xemla bûkanî
Te pêşwaz bike
Dê teyrik û tilûr ji nû ve
Li lûsên xwe vegerin
Lê hema ez.. kuramê delal
Li vêderê weke
Hemî carên berê
Her dê bi mînim şopgerînê
Sêpla reng û dengê te.
   
    21/11/2003