Çûna Samî

Mihemedê Seyid Husên

Biçûna te şarê qamişlo
Di çavên min de wêran dibû
Hest dibûm ku tanî
Bi çukê beytik û qumrîka
Ser dara hewşa me mişext çûne
Ez li şûn waran
Mîna Ceqceqê xemgîn
Di nêv sergerdanê de

Noqî cîhana pêkeran bûme
Di bêdengiyeke kûr de
Di xwe de di sêwirîm
Sêwiyê eware li nava kavilan
Bê kes û bê xwedî
Bê xizm û navnîşan
Roniyê ji taristanê deyn dikim
Ta ku derî di kelecanê de vekim
   *  *  *
Soxî  min bi qitûtî zanî
Kiye gunehkar
Wê rojê çilapekên berfxurkê
Bi lixêvên helbestê re
Li agadaryên min di xuricîn
Bi yek carî 
Bi seqemê hest nedibûm
Kulîlkên çinarê
Şermezar sor dibûn
Îca  ku tu çû
Wê kî lavlavka dîwêr
Rîhan û çîçekên
Hweşê av bide.
    *  *  *
Revendiya te hişti ye ku
Her tiştî berevaj 
Şikestî bibînim
Hilma bêhnvedanên te nêzî minin
Her gav û çax di kolana
Mala wede çavdêrî teme
Li benda sawêrê te yê xilmaş
Ku bi mijankên min di leyizin
Bi lezgîniya mirinê diçin û tên
    *  *  *
Lê her navê te
Di kuç û kolanên qamişlo de
Li çi devera ku
Me silav dabûne hev
Dê bi mîne kolayî
Her wê bi navê te bimînin.
   *  *  *
Çendî min dixwezt
Ku careke din em bihev re
Rêhevalê yek mebestê bin
Di yek rêbazê de yekgirtî bin
Dîsanê hevmil derkevin seyranê
Pêvepê li qamişloka xopan
Tax bi tax bi gerin
Mîna berê tenha evîn
Navbênçiyê me be.
   *  *  *
De vegere koçbero vegere
Rêdûro li hêlîna xwe vegere
Bawer bike bi serdana te
Dê qamişlo bi xemla bûkanî
Te pêşwaz bike
Dê teyrik û tilûr ji nû ve
Li lûsên xwe vegerin
Lê hema ez.. kuramê delal
Li vêderê weke
Hemî carên berê
Her dê bi mînim şopgerînê
Sêpla reng û dengê te.
   
    21/11/2003

Mihemedê Seyid Husên

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Fewaz Ebdê

Bihuşta sênckirî

Piştî ku çek bêdeng bûn û top û tank aram bûn, dawiya şer hat û jinûavakirinê dest pê kir, zeviyeke fireh û sênckirî, mîna ajalparêzeke xwezayî diyar bû. Li orta wê Goleke avjeniyê mezin bi şêwaza Ewropî heye, kursiyên spî, sîwanên şînê vekirî li derdorê belavbûyî ne…

Bessam Mer’ê

Gava trajiydiya miletekî tê taqîkirin û ezmûnek tije jê derdikeve holê , wêjeyek çêdibe ku birînan vediguhze pendiyarîyê û bîranînan vediguhêze pirsên vekirî yên pêşerojê.
Yaşar Kemalê Kurd, stûnek wêjeya tirkî û cîhaniye ya ne tenê li ser gund û mirovên sade nivîsiye, lê belê ew kirine neynike tevahiya gerdûnê, ku…

Firyal Hemîd

Di çilya pêşîn de û berî serêsalê, bêhna pirtiqala û goştê biraştî tê min.

Ew çaxê serjêkirina dermala bû.

ew bêhna ku mirî ji goran radikir, di pozê zarotiya min de maye.

Çima tiştên berê jî bîra min naçin?

bi dîwarê bîrdankê ve zeliqî ne û…

Zahid Alwani

Aşîreta Batwan û Dêrşoyan: Çîroka Şerê Ku Bi Jinewateke Qediya, 1890 — Roja yekê, sê bira ji aşîreta Dêrşoyan piştî nivêja fîjrê derketin bo çiyayê li bijartekî xwe da ku bixebitin; cihê wan ji gundê xwe zêde dûr bû.

Piştî nivêja asrê, bavê malê ji xwişkê xwe — keça…