Eşqa Axê

Siyamed Sîpan Uğurlu
Gelo hûn dizanin bê jiyanê kînga şax berdaye nava rehên jiyanê daye?
Dema mirov destpê kiriye ji axê hez bike, wê demê jiyan ji nava axê şîn hatiye û derketiye ser rûyê gerdûnê.
Girêdayî wê hezkirina rastî hezkirina axê, eşqa rastî eşqa axê ye.
Yekem car tu bû mêvanê xewnên minî tevizî di biharek westiyayî de li ser welatekî bê ax. Min li pêy wê kirasê bedewiya te li bêjna hêviyên westiyayî dikir.
Min xwe davêt nav şeraba evîna te û heta hetayê min veduxwar.
Dema min destpê kiriyê ji te hezbikim, min ji xwe heznedikir.
Lê niha xerîbê xewnên xwe me.
Ji dûrve xewnan dibînim.
Biyanîbûyê eşqa xwe me.
Hevalno mirovên ku nikaribe dilê xwe ji axê re veke û bihêle ku ax dilê gemarî pakij bike ji xirabiyan û mirovekî ku nikaribe bêhna evîna axê bi gulpekê bikşîne hundirê xwe, ewê nikaribe têbigêje bê mirov çawa ji axê hatiye çêkirin. Wê nikaribe fahm bike bê xweza çawa berhem û cewhera axê derdixe holê. Ewê nikaribe bedewiya wêneyê xwezaya welatê çavrêyê azadiyê bi bêhnekê bikşîne dilê xwe.
Bingeha hemû evîn û hezkirinan eşqa axê ye. Dema mirov dilê xwe ji axê re vedike, hemû tişt wê demê destpê dike. Bêyî axê wê zaravayên destanên zozanên bêzarmayî nikarîbû rehên xwe bera nava hestên mirova bida.
Tu yê yan hezbike yan jî tu yê xwe di nava bêwatebûyînê de bi tevgerên xwe bifetisîne û li şûna xwe axek xemgîn û bêzar bihêle.
Tu yê yan bive evîndar yan jî dildar yan jî hestewar.
Ez rabim hemû bedewî û xweşikbûnên li ser rûyê cîhanê bidim ser hev û hewl bidim stranekê vebêjim ji bona axê wê rêzikên helbesta stranê ji hev bixeyidin.
Hemû xweşikbûn û rûkeniya li ser rûyê cîhanê bîne ji min re, ji bo ku karibim di van çend risteyan de „Eşqa Axê“ bidim jiyankirin, ji bo ku karibim destpêka jiyanê hezkirina axê bidim jiyankirin.
Bîne ji min re hemû bedewiyên ser rûyê vê dinyayê ji bo ku karibim xemlekê ji vê xwezaya, ku encama axa welatê agir û rojê ye, çêbikim.
Nivîsa minî îro wek awirekî bedewiya axê bizanibin…
Ez van rêzik û risteyan diyarî axa welatê çavrê azadiyê ye, welatê hesretiya rojê dikşîne, dikim. Dibê em wateya axê bilind bikin û dilê xwe ji axê re vekin, mîna hezkirina zimanê dayikê, mina hurmeta dayika. Ez evîndarê axê û zimanê kurdî me…hûn jî bê evîn û eşq nemînin hevalno.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Di pêngavekî de ber bi yekgirtina helwêsta kurdî li hember astengiyên ewlehî û siyasî, îro Înê 1ê Gulanê 2026, şandek ji Yekîtiya Nivîskarên Kurdistana Sûriyê serdana Nivîsîngeha Partiya Demokrata Kurdistanê li Düsseldorf kir ji bo nîşandana helwêsta xwe li hember êrîşa dronî ya ji aliyê milîsên Îraqî yên alîgirên supaya pasdarên rêjîma Îranê…

Helbest: Nadir Qazî

Tîpguhêzî: Cansoz Dabo

Du caran du dike çend?

Hemûyan bi hev re dinivîsî: Dike çar

Lê min di bîrkariyê de pileyên kêm

Dianîn û dihatime xwarê

Ew jî tenê ji ber ku li gor min wa bû,

Du caran du dike yek, ne…

Dildar Aştî
Li rê bûm
Peyv zîpik bûn
Li laşê di tayê de dipengizîn…
Min şopa tajangên sert
Li nav qolincên oxirê di şopand
Bi êşê hestiyar dibûm…
Ê din hebûn
Bi dîlanê mijûl bûn
Bi halanê…
Min qûnaxa di navbera dijberan
de dipîvand…
Li ser pêlên Leylanê
Min pirsa xwe bi saw dişand…
Ka çendî,
Ez nêzîkî agirê rastiyê me ?!..
Çendî dûrî,
Çirava xiniziyê me ?!..

Li wêderê
Şewatê bê mihrevanî
Deşta min…

Ehmed Tahir

Dil ji min bir,şêrîn yarê
Dême sorê,reng hinarê
Pora zêrîn,çen bi xalê
Xecxecoka di buharê
Şêrîn yarê
Reng buharê
Dil ji min bir
Di vê salê

Sibhan rebê ev gul dayî
Rû ji rengê sipî sayî
Agir di dil wê dadayî
Şalê herîr mil badayî
Çem û kanî
Gula xanî
Dil ji min bir
Hêlîn danî

Find û çira di vê malê
Gul û nêrgiz pir delalê
Mi dil daye…