Ji temenê Kulîlkan.


Mizgîn Hesko

Ji temenê kulîlkan
Hîn jî spêdeyek
Rê û rêwan
Hîn jî avrêl in…!

Çend bîstikên din
Û di xirecira bihara navîn de
Tiliyên keskesorê
Perwane vêdixînim…!

Dem û dewr
Hîn jî elind e
Pêkên…
Ku hogirî dilê siruştê bûne
Û tevî têlên rêsayî
          Û pencên êşê

Bifirê dixînim…!
Û hêvî…
Deriyekî vekirî û bê dawî ye
Êdî vegera jê…
Xwekuştin e
Û ji destxistina heyvanê roniyê
Hem dilzarî
Û hem mirin e..!

Wiha û di vê riyê de
Ji temenê kulîlkan
Hîn jî spêdeyek…!

Baweşîna gulava omîdan
Yan jî…
Bênderek ji nîsanokên sava?!

Destên tîrêjê
Çivîk…
Ji hêlînên hevrîşimîn
Û ber bi kenaran ve
Bi çîvçîva xwe
Û kulîlkên ji şaxikên daran
Weriyayî !
Û liv û tevgera spêdeyê
Ron, bişirîn û silav e

Û ev tiliyên bi hingivê hunerê
Mest..
Ji şanên xwe der tên
Û li ser kirasê asûmên
Vedigerin pirpirîkên matmayî
Û piştî bîstikekê
Di xirecira werzê de
Û li ser pêsîra hêviyê
Pir hêmin
Û rewan aza
Diçin ava…!

29.Avrêla 2024

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…