Di payîzê de


Klaus Grothe
Wergerandin Ji Elmanî: Tengezar Marînî

Payîz jidil e.
Û dema pel diweşin,
Dil jî dikeve nav xemgîniyek bi êş de.
Hêwan bêdeng e,
Û têperî başûr bibin
Dengbêj, lal, mîna g di gorê de.

Roj reş e,
Û perdeya mijên zer
Roj wek dilan.
Şev zû tê:
Êdî hemî hêz şahiyê dikin,
Û hebûn kûr girtî dimîne.
Mirov nerm dibe,
Ew dibîne ku roj diçe dadikeve,
hest bi dawiya jiyanê û salê dike.
Çav şil dibe,
lê di hêsiran de dibiriqin
û di dilê pîroz de diherikî.

——————–

Im Herbest
Ernst ist der Herbst.
Und wenn die Blätter fallen,
Sinkt auch das Herz zu trübem Weh herab.
Still ist die Flur,
Und nach dem Süden wallen
Die Sänger, stumm, wie nach dem Grab.
Bleich ist der Tag,
Und blasse Nebel schleiern
Die Sonne wie die Herzen ein.
Früh kommt die Nacht:
Denn alle Kräfte feiern,
Und tief verschlossen ruht das Sein.
Sanft wird der Mensch,
Er sieht die Sonne sinken,
Er ahnt des Lebens und des Jahres Schluss.
Feucht wird das Aug””””””””””””””””,
Doch in der Träne Blinken
Entströmt des Herzens seligster Erguss.
Bêhna Welêt I
çendî pêbawerî li cihî hebû,
cihê dergûşa min çû,
ne darek hebû, ne sêncek hebû,
Ew cihê bi xewnan netije bû.
Tenê dever a kulîlk puşkivî bû,
ew jî pê re dipuşkivîn,
Û her tişt strand û ronî da
Ji min re di her gavê de.
Eger neçûma
Ne ji bo tevahiya cîhanê! –
Hesreta min, daxwaza min,
Li vir hûn dikarin li daristan û zeviyan bêhna xwe bidin.
Heimweh I
Wie traulich war das Fleckchen,
Wo meine Wiege ging,
Kein Bäumchen war, kein Heckchen,
Das nicht voll Träume hing.
Wo nur ein Blümchen blühte,
Da blühten gleich sie mit,
Und alles sang und glühte
Mir zu bei jedem Schritt.
Ich wäre nicht gegangen,
Nicht für die ganze Welt! –
Mein Sehnen, mein Verlangen,
Hier ruht`s in Wald und Feld.
Klaus Groth (* 1819-04-24, † 1899-06-01)
Li Heide (Dithmarschen / Holstein) ji dayik bû, li Kielê mir.
Helbestkar û nivîskarê Almaniya jêrîn, hev-avakarê wêjeya nûjen a Almaniya jêrîn.
Klaus Groth (* 1819-04-24, † 1899-06-01)
Geboren in Heide (Dithmarschen / Holstein), gestorben in Kiel.
Plattdeutscher Dichter und Schriftsteller, Mitbegründer der neueren niederdeutschen Literatur.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

EBDILBAQȊ ELȊ

Di nav tevlihevȋ, alozî û qeyranên ku herêm di nav de ye, “medyaya Qeyranê” wekî amûreke bingehȋn ȗ sereke ya birêvebirina raya giştî derdikeve pêş. Ev celebê medyayê di demên teng de tê ezmȗnkirin; çimkî dema ku karesatek an pirsgirêkek çêdibe, mirov hevsengiya xwe winda dikin û li her agahiyekê…

Li bajarê Düsseldorfê li Almanyayê, konferansa damezrîner a Hevgirtina Civaka Sivîl ya Kurdî bi dawî bû, piştî rojekê ji nîqaş û gotûbêjên berpirsiyar ên ku nûnerên dehane rêxistin, civak û saziyên sivîl ên Kurdî li hev anîn, bi tevlêbûna nûnerên hin partiyên Kurdistanî û her wiha bi amadebûna kesayetiyên civakî, çandî û akademîk…

Qado Şêrîn

Ehmedê Huseynî helbest guhert, helbesta wî watedar û bihêz û xweşik bû, kesek nikare wê inkar bike. Ew e yê ku helbesta nûjen gihande asta helbesta kilasîk.
Ji ber ku Ehmed lawê civaka kurd e ku hîn peyetiya kesayet û siyaset û idyelojya berz û blind û sereke ye, xwezî li Swêdê maba, pesnê Ocalan…

Hişyarê Emerê Le`lê

Periya dil ciwanek bê hemberî
Te ez kirme nav pizotên agirî

Bêriya te her di dilde dikelê
Hest û canê min li ser te dan girî

Xewna te ez jê şiyar nabim ticar
Te xeyalên asoyên min tev birî

Dil bi deştêve bi…