Ew yara min e.

Mizgîn Hesko
Mîna Gulgamiş
Ez mame di rê de
Giham û negiham kaniya jiyanê
Kanî ava…
Di çavên Dilberê de..?!

Ew yara min bû

Pir nazenîn û şêrîn bû
Lê ew biçûk bû di çavên Xwedê de
Ew î kelem û çiya xistine rê de
Birûsik û Pereng xistine wê sîngê de

Ew yara min bû
Cerg û hinav
Dane ber xedeng û tîran
Dilkê min kesidand
Û ew xiste nava xwê de.

Ew yara min bû
Dûrî wê…
Ez qerisîm di vê zivistanê de
Lê ji işqa Dilberê
Vî dilê şikestî
Her bi xurtî lêda

Ew yara min bû
Dûrî wê…
Jîn bi min agirê sor e
Va hîn zindî
Ez dikelim tê de
Mîna nanê tenik im
Her dişewitim
Di wê tenûrê de..!

Ew yara min bû
Ew yara min e
Min…
Bi lêvên lerzînok maç jê da
Lêvên min qelaştin
Di sira maçê de
Min…
Xwe avêt bextê
Xaça di sukrê de
Min…
Xwe avêt bextê Yahwa
Û Yasîna di kemberê de
Min…
Xwe avêt bextê Zaradeşt
Û Tawis melekê di Laleşê de

Ew şax û şeng
Yara min bû
Yara min e
Ji pişta Kasî- Mîtan û Mêde
Yara min e
Li min nabe xwedî
Her min dibîne
Tirsonekê di wê revê de..!

Yara min bû
Ez Gilgamişê di wê rojê de
Min…
Vînos û Iştar navin
Bi tenê min divêt
Ew ava ku diherikî
Ji destên Dilberê de

Û dawî…
Eger ez negihiştim Firatê xwe
Besî min e
Mistek ji axa pîroz di wê bejnê de
Dê her şîn bibe
Giyakê sêvê bi ser gorê de..!

Ji dîwana / Tîpên Evînê/ Avdar 2007.
Yekek ji helbestên herî, herî kevin.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Fewaz Ebdê

Bihuşta sênckirî

Piştî ku çek bêdeng bûn û top û tank aram bûn, dawiya şer hat û jinûavakirinê dest pê kir, zeviyeke fireh û sênckirî, mîna ajalparêzeke xwezayî diyar bû. Li orta wê Goleke avjeniyê mezin bi şêwaza Ewropî heye, kursiyên spî, sîwanên şînê vekirî li derdorê belavbûyî ne…

Bessam Mer’ê

Gava trajiydiya miletekî tê taqîkirin û ezmûnek tije jê derdikeve holê , wêjeyek çêdibe ku birînan vediguhze pendiyarîyê û bîranînan vediguhêze pirsên vekirî yên pêşerojê.
Yaşar Kemalê Kurd, stûnek wêjeya tirkî û cîhaniye ya ne tenê li ser gund û mirovên sade nivîsiye, lê belê ew kirine neynike tevahiya gerdûnê, ku…

Firyal Hemîd

Di çilya pêşîn de û berî serêsalê, bêhna pirtiqala û goştê biraştî tê min.

Ew çaxê serjêkirina dermala bû.

ew bêhna ku mirî ji goran radikir, di pozê zarotiya min de maye.

Çima tiştên berê jî bîra min naçin?

bi dîwarê bîrdankê ve zeliqî ne û…

Zahid Alwani

Aşîreta Batwan û Dêrşoyan: Çîroka Şerê Ku Bi Jinewateke Qediya, 1890 — Roja yekê, sê bira ji aşîreta Dêrşoyan piştî nivêja fîjrê derketin bo çiyayê li bijartekî xwe da ku bixebitin; cihê wan ji gundê xwe zêde dûr bû.

Piştî nivêja asrê, bavê malê ji xwişkê xwe — keça…