Gotinek di 35 Saliya Oxirkirina Bavê Min de


 Konê Reş
Di roja (24/12/2020)an de, (35) sal di ser roja koçkirina bavê min (Osmanê Evdo) re derbas dibe. Sed mixabin, wî encamê ked û westandina xwe ne dît.. Dayika min li şûn mabû û berî dor salekê, wê jî daye pey.. Car caran wê di ber xwe de ji me re dibêje: Xwezî bavê we sax ba.. wê çendî kêfa wî bi encamê keda wî bihata..
Xweş li bîra min e, di sala 1961`ê de dema ku Şoreşa Barzaniyê nemir destpê kir, her sibeh û êvar bavê min û cîranên me xwe ji radyoya me li Dengê Kurdistana Îraqê guhdarî dikirin. Her yekî ji wan li gor fêmkirina xwe ji nûçeyên şoreşê re kêfxweşiya xwe ji Şoreşa Barzanî re tanî ziman û hin caran, piştî ku li nûçeyan guhdarî dikirin ji hev re digotin; îro pêşmegeyan afatî bi serê artêşa (cêşa) Îraqê de aniye û hina digot; ku kesî me hebe, Mela Mistefa ye.

 

  Di mala me de kesî hez Lenîn, Stalîn û Xalid Begdaş ne dikir.. Hez Mela Mustafa Barzanî û pêşmergeyên wî dikirin.. Hin xortên gund divîbûn bibin Pêşmerge û digotin; ji bedêla ku em leşkeriya rêjîma Sûriyê bikin û di eniyên şerê Cihûyan an di qaçaxiya li ser vî sînorê di navbera Serxet û Binxetê de bi gule û mayînên Tirko bêne kuştin, na, bela em di ber Mela Mustafa Barzanî de bêne kuştin, çêtir e.. Ma Abdulselam Arif çi dozê li Mela Mustafa dike.. Ew jî misilman e.. Bi Xwedê ji wan misilmantire û dixwaze di malka xwe de, bi xelkên xwe re bi selametî bijî.. Ma çi dozê lê dikin..?! Ehmedê Heseno digot: (Eger Barzanî heqê me bistîne ez ê keça xwe (Sitî) bixemilînim û bidim xortekî pêşmerge..). Apê min Mihemed ji bavê min re digot; keka! Tivingekê ji min re bikir ez ê herim bibim pêşmerge..
  Bêguman, mamostayê min yê jiyanê bavê min bû, ew yekemîn kes bû yê ku di warê nivîsandinê de nav di min de daye û ez dehif dame.. Di sala 1974an de, ji bo nameyek min, ji birayê min re, emniyetê êrîşî mala me kir; mala me û pirtûkxaneya min sexte kirin û bav û birayê girtin û bersivdan.. Di encamê wê girtin û bersivdanê de bavê min ji min re got: (Law! Helbet qelema te dijwar e, binivîse, texsîr meke…). Ev gotina wî bû wek guharekî di guhê min de..
Bavê min, gelekî hez xwendinê dikir û zor li me dikir ku em bixwînin.. Ji encamê perwerdeya wî û dayika min, me her şeş birayan û xwîşkeke xwendinên xwe xelas kir. Hin ji me bûn mamoste, doktor, Avokat û niha hin ji zarokên me jî bûne doktor, endazyar û avokat..  Bavê min, nexwende bû, di mezinbûna xwe de fêrî xwendina Quranê bibû, eger carna dixwend, ew jî bi şaşî dixwend.. û sofiyekî Barzaniyê nemir bû. Bavê min, wek piraniya xelkên Beriya Mêrdînê cil û bergên erebî li xwe dikirin, lê dibêjin ku bapêrên me, bi cil û bergên Kurmancî bûn. Xwedê wan û miriyên we bi dilovaniya xwe şad bike.
Qamişlo/ 23/12/2020

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Dildar Aştî
Deşta șîna min
Berferhe bê pîvan e
Çiyayên xemên min
Di asoyên keserê de
Serê xwe reş girêdane…
Dilê min
Çalake bê westan e
Ji bo wisa evqase derd
Ji ser dilên xelkên doran
Civandine
Di kendavên birînê de
Bi bêhrî hêwirandine!…

Şevekê
Li pala derîyekî ker
Min maçek wêne dikir
Sibeha din
Bûm tewanbarê evînê!…
Êvarekê
Li ber kaniyeke perwer
Min gulek şermîn bêhn dikir
Sibeha din
Bûm nîşana tîrên kînê!…

Li gunehê min bipirsin
Ez…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Dema qeşmer dibin serwer

Tişt tev dibin bê serûber

Dizzek dibin xwedî saman

Dilsoz dimînin bê mefer

Civak hemî windadibê

Tiştên kirêt tev têne der

Xwenda û jîr, kesên dilêr

Dıbın rêwî j,welêt tên der

Çirtik dibin tev pêşîvan

Agir …

Hozanê Girkundê
Li wê taxa ji bîrbûyî peyvên pîr ji nav
Dîwarên wê direvin
Ù giyanê min
Li bin guhê hev dikeve
Li wê sikaka
ku bi hezarên keseran
Di qelîştekê wê de
Ji çongan
diketin û kincên xemgîniyê
Li xwe dikirin
Li wê…

Ehmed Ismaîl ISMAÎL

Wergerandin : Fewaz EBDÊ

(Cih hewşa xaniyekî kevne, dîwarên xênî bi kelpîç û heriyê ne, bandora kevne_salan li ser xuyaniye. Li qorziya hewşê bîrek heye, û di ortê de dareke tiwa yî şax li hev geryayî. Kalemêrek ji kevne_dergehekî textî yê odeke nizm derbas dibe, li qelevîskan li…