Payîza Xemgîn!

Konê Reş

  Were payîza Xemgîn were! Were û sapê temenê min li ser bênderên welatê min bidêre.. Di sikak û kolanê Qamişlokê de li şopa pêyên min bigere.. Were û çîroka Mem û Zînê, Siyabend û Xecê, Ferhad û Şêrîn ji nifşên nûhatî re bêje û bibilîne.. Were û kul û xemên di tûrikê min de li ber bayê xwe yê nû bidêre..!
  Were..! Çendî bayê te gur be nikare gundê min, bajarê min û Beriya Mêrdînê ji huş û xeyalên min derîne.. Were..! Were em bi hev re rûpelekî nû mor bikin ku bayê te, kum û kolozên xelkên Beriya Mêrdînê li ber xwe nebe û zimanê min talan neke..! 

  Were Payîzê! Nizanim çi bêjim û çi nebêjim..! Tu bîranînan tev didî..! Bi hatina bayê te yê nû re, bayê kevin bar dike.. Kurdan jî ji mêj ve gotiye: (Nû hatin, kevin xelatin). Erê rast e, bela serboriya bav û kalên me, baş xelat bin ji nifşên nû re.. Nifşên nû sûdeyê ji serboriyên wan bibînin û di encam de xaka bav û kalên xwe bernedin, bi ziman, dîrok û irf û adetên xwe ve girêdayî bimînin, biparêzin û jibîr nekin.. Mane hebûna me, dîroka me û kesayetiya me di zimanê me de ye..
  Were..! Her sal, bi hatina payîzxêrên te re bêhna xakê ji gerdûnê difûre.. Xak xwe nû dike.. Doh, piştî wan çend baranên te, digel çend hevalan li dor bajarê xwe Qamişlokê geriyam.. Bêhna xakê ji gerdûnê difûriya û li pozê me dixist.. Erê Payîza xemgîn! Her sal gerdûn xwe nû dike û kirasê xwe diguherîne, lê mixabin, gelek ji me ta bi mirinê jî kirasê xwe nû nakin..!
  Were Payîzê were! Gelo welatiyên me zanin ku em di rojên dîrokî re derbas dibin..?! Zanin ku rizgarkirina welatan, serbestiya miletan û pêşketina wan di yekîtiya wan de ye..?!
Qamişlo, 2/11/2019

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…

Hozanê Girkundê

Bajarekî wêran darbesta evîneke
Westiyayî
Li ser piyê xwe hildigire
Bi dilekî şikestî
Xulmaş dibe!
Jiyan digrî
Êşê bi rondiken zemînê dişo
Perperîk
Şevnema li ser pelên
Sibehan dinosînin!
Zarokên pêxwas bi morîkan
Dilîzin sarbûna axê
Maçî dikin û qevdên hermelê
Bi dîwarê xewnên xwe
Dadilqînin!
Her tişt li derdora xuristê
Tê….guhertin
Babelîsk li beyaren payîzê
Keserên salan kom dikin!
Darên pîr toza
Demsalan ji ser xwe diweşînin
Rengê rokê bê…

Mehmûd Badilî

Sûriyê, piştî salên dirêj yên şer, parçebûn û wêrankirinê, derbasî qonaxeke pir hestiyar bûye, qonaxeke ku dê rengê dewletê û paşeroja têkiliyê di navbera pêkhatiyên wê de ji bo salên pêş de destnîşan bike, ku ji hemû aliyan tê xwestin ku ji mentiqê serdestî, mandelkirin û tunekirinê derbasî mentiqê lihevhatinê û avakirina dewletê bibin….