BANGEK JI RONANNIVÎSÊ KURD LALEŞ QASO*

  Li gora min heta ku kurd nebin xwedî SEROKEKî temamê Kurdistanê, kurd wê nikaribin wek miletekî pevgirtî jî tevbigerin, bê seravde û bêyî ku yek li ê din binere teqeze bi hewara hev de bibezin, û di nav dinyayê de mezin bên holê!
  Di Komara Mahabatê de temamê kurdan Qadî Bihemed wek serokê xwe qebûl kiribûn. Îcar piştî ku komar têk çû û Mistefa Barzanî derket holê, vê carê jî kurdan ew wek serokê xwe qebûl kirin. Û pir baş jî kirin. Ji roja roj de dijminên me ên tirk, ereb û faris li himberî me, her tim yek bûn, û hîn jî yek in. Baş e îcar çima em ê nebin yek? Helbet di kar û barên siyasî de mirov pêşî bi a ku karibe bike radibe. Û a ku ez jê dipeyivim jî ev e. Çawa? Wilo:
  Em kurd divê ziyareteke me hebe ku nêr û mê, bi namûs û bênamûs, mêrxas û revokên me, her kes karibe biçe tewafa wê ziyaretê û gilî û gazinên xwe pê bike! Eha Qadî Bihemed û Mistefa Barzanî du serokên wilo bûn ku hema hema temamê kurdan bi serê wan sûnd dixwarin!
  Mirov ji bo ku ji kurdan re bibêje hûn miletek in, sedî sed divê serokekî wî miletî jî hebe. Al, ziman merş û cejname ya niştimanî Newroza me heye. Bi tenê hew serokek ji me re ma ye.
  Îcar pêşniyara min ku temamê rêxistin, ronakbîr û kesayetên kurdan bi haweyekî li hev bicivin, têxin serê hev û Meshûd Barzanî wek SEROKÊ KURDISTANÊ hilbijêrin. Bi vê seroketiya manewî, Barzanî dibe ziyareta miletê kurd!
  Û li aliyê din, rêxistinên me hinekî jî divê politîk li vê mijarê binerin, da bi pejirandina seroketiya Barzanî re doza kurdan tam li hev bigere, destên Barzanî dirêjtir bibin, Barzanî jî karibe wê zir PDKa ku xwedî hêzeke mezin e ji bo temamê Kurdistanê bi kar bîne!
  Wilo bikin! Serokek, yanî ziyareteke me e kurdistanî ku dijî sedî sed divê hebe. Ên her kesî hene, bila ê me jî hebin, da em hemû karibin li wir bigihên hev û bi govenda miletî rabin, ewqas!

Laleş QASO; romannivîsekî Kurde li Stockholmê dimîne

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…