Gotar

Kêra hozan û bîrlêkirina ziman

 Mihemedê Seyid Husên

    Bê guman mirov li ber xwe dikeve, nemaze ku hêj bîrlêkirina hozanî û zanistî dûrî desta ye, tenha hewara me maye ku mezelê miriyan, ji hestiyên ziman çanda yekgirtinê li babikî, li asteyekê mirov angoyî û tavilî dimîne, gelo afrîdeyên wa karîzmatî ji civakê û qûnaxê sirgûn bûne, bi yekcarî alavên ragihandina pêşesazî rêya xwe bi wan nexistine, ango civak bixwe ew piştguhkirine û ji wan mişext çûye.
*  *  *

    Di encamê de herdû ji hev tengijîne, êca ku li ber destê padîşahê goristanê guftûgoya miriyan nekin, li ser destê hogirîna gornepaşan hevdû haş nekin, di rêkeftin-nameyeke evra de, daxuyaniya derengmayî û şevnistî neweşînin, ji hawîrdora masa girover gotebêja birayetiyê bihev re negerînin, û destguhêziya aştiyane bo serwatiyê, di hilbijartinê de biparvenekin, yaxud pir daxe ku tenha mirî nayên guhertin, bi taybetî ku li vê radeyê zikê saxan ji hev dagirtiye, wisa jehra kînê û rikberiya navxweyî, rûdêm û henasên pêşerojê girravî kirine.

*  *  *

    Vêca ku serê min têde here, tucar evînê bi kînê naguherim, rikberiya zavê hoza wenda, ya paşdemayî û sûravka perçebûnê, li şûnwarê yekrêziya hemdemî rêbaz nakim, diruşma keysebazan û bangewaziya pûçencam, li şûna ala aştî û tenahiyê hilnadim, mîna teyrê baz dixwazim rizgar bifirim, li valahiya asoyên berfireh serbest birêsim, çiku mask û rekeh bêhna min diçikînin.

*  *  *

    Hewl didim ku zincîr û merbendan bişikînim, hîletê min ji evîna zorzane ya gerdişî û kilasîk diçî, mane xeyo ez bê zabend hiştime, wî nasnameya min ji mêj ve talan kiriye, û pelgnameyeke sor berdêlî daye min, pesteporta min jî bê vîza hiştiye, paswan û qelawizên ser sînor û peravan, min û hemî kesên ku kêşeya azadiyê didozînin, bê pirs û rêdan binçav dikin, xeyo mîna meymûnê ku Iyarê şêr kişandiye serê xwe li me kiriye, û bê sûc û guneh em kirine pirojeyê mirinê.

*  *  *

    Bê guman bo min xweş çesipe bûye, ku ne ji giringiya zimanê min yê netewî, nasnameya welatê min ya taybet û cudaxwaz bûna, ne ji sitratîjiya malbenda welatê min, ya cîyosiyasî û navendî li rojhilata naverast bûna, ku ne ji serjimara pir ya dezgeyên zendegî, û dirameta serubinê zemînê gencîneya dewlemend bûna, berî her tiştî we zimanê min  talan nedkir, û ewqasî sînordaşên dagîrker bi ser welatê min de pelû nedibûn.

*  *  *

   Lewma ji dilê evîndar her dibêjim: zimanê dayikê min tu divê, min bo te ji berbanga pêkîna mirovaniyê ve nimêj kiriye, hemî pîj û kelem, tabî û çeper, bendav û çiyarêz, fêrmist û mawer, baxên gulîzaran, periyên bihuştê, firişteyên textê şahanî, xweşxane û sera, bergor û terqînê serê me li hedan nexistiye, herweku min tu û xaka bêrîn ji destxwe berneda ye.

  Komara Çîk……18-8-2014

Ev gotar bikêr bû?

Nêrîna te ji bo başkirina naverokê alîkar e

0% ji xwendevanan ev gotar ecibandin
(0 nirxandin)

Şîrove (0)

Şîroveya xwe binivîse

Nivîsên din

Konferansê «Kurdên Qefqasyayê»

Ebdûlazîz QasimÎro Mamosta Hejar Şamil li ser malpera xwe nûçeyek weşand li ser lidarxistina konferansekî pir girîng yên Kurdên Qefqasyayê bi înîsiyatîfeke…

”Pênûsa Nû” hejmara 108an

Hejmara 108 ya ‘’Pênûsa Nû’’, Hejmareke tijı̂ nivı̂s û berhemên cûrbecûrin. Hûn dikarin gelek berheman di warê; Gotar û Nerı̂n, Ziman, Dı̂rok,…