Ji romana min a bi navê (Beriya Mêrdînê; Doda û Qamişlo)

Konê Reş

 Erê, piştî ku xeta tirênê (Berlîn – Bexdayê) hat danîn, me ji hev re got; Serxetî û Binxetî, belê pêwendiyên me wek berê bi hev re man. Wek heyamê berê Menderî ji Serxetê dihatin ava bîra Doda a jorî, pezê xwe tanîn nav firêzeyên Doda, Sada û Çewdara.. Bihara pêrekên wan dihatin kerengan ta ku digihan tixûbê gundê Rengo. Dodayî jî wek heyamê berê keriyên pezê xwe di birin Serxetê; newala Stilîlê, hêrik û qelaçên derdora Menderê, Zorava û Sirêçkê ji bo çêrê..
Çûn û hatina herdu rexên xeta hesin wek berê bû, nîv normal bû. Lê bi demê re, bi dagîrkirina Fransizan ji Sûriyê re, ew xeta hesinî di navbera dewleta Fransî di Sûriyê de û dewleta Tirkiyê de bû sînor û hin bi hin xelkên herdu rexên xetê dûrî hev ketin. Nexasim piştî ku sînor bi du xetên têlên bi dirî li seranserî xeta hesin hatin danîn û qereqolên leşkerî ji rex herdu dewletan ve li seranserî sînor hatin ava kirin. Ji wê hingê ve çûn û hatin bû qedexe. Bû bi dizî, bû bi qaçaxî ta ku di sala 1958 an de li gor peymana di navbera Sûriyê û Tirkiyê de, sînor bi mayîn, bumbe û têlên bi dirî yên nû hat dorpêçan kirin.
   Dema ku mayîn di sînor de diçandin ez zarok bûm, min jî bi mezinan re ji ser girê Doda li wan temaşe dikir, mezinên gund ji hev re digot; bumbe û mayînên wan wek misîna ne.. Hina digot; wek tasa ne û hina digotin mayînên bi benik in, wek davika ne.. Lê piştî danîna mayînan, ew çûn û hatin hat birrîn; hevdîtin, çûn û hatin bû qedexe û bi qaçaxî.. Berê jî qedexe bû lê ne wiha asê, dijwar û bi xwîn bû.. Vêca qaçaxiyê bi rengekî din destpê kir.. Bihayê derbasbûna mirovekî bo serxetê û vajî wê bihatir bû..

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…

Mensûr Cîhanî – Derbarê paqijkirina etnîkî ya li dijî gelê Kurd li bajarê Helebê ji aliyê hêzên hikûmeta Sûriyê ve, Mesûd Barzanî got: Paqijkirina etnîkî û nijadî ya li dijî gelê Kurd sûcekî li dijî mirovahiyê ye û dê encamên wê yên karesatbar hebin.

Hêzên hikûmeta nû ya Sûriyeyê, ku ji bermahiyên…