Xelîl kaloMebesta me ji vê gotina jorîn ew bû , ku mirov di rojên taybet û giran de merd be , comerd û bê texsîr be . nemaze di nîr û demên aloz û ne normal de, weke vê rewş û pêvajoya ku niha kurd tê de dijîn ya berçav di asoyê de , pêwist bû ku hemû derfetên di destan de û hêzên ser erdê, çi partî ,rewşenbîr, pêkhatiyên civakê yên cûrbecûr û mirovên xwe kurd perwer bibîne û xwe berpirsyar di ber doza netewa kurd de, bê texapaşî û bê rawestan bikar anîbane li gorî şert û mercên naçeyên kurdan ,û bi lep û neynûkan xaka xwe zemtkiribane û çokên xwe berdabane erdê û ber penaberiyê ve belav ne bûbane .ji ber derfetên wusa her carî bi dest kurdan na kevin, dîse jî bere em zanibin ku rewş û qûnax hew berepaş ve di zivire û wê qûnax ber bipêşve biçe.
Hîna gelek ji hêzên ku xwe dergevan û bergirvanên netwî bi nav dikirin û li ser tevgera gelê kurd têne jimartin , ew hîna derveyî meydana parastina xak û civaka gelê kurdin ,tenê bi gotinan û şorên bê wate , bê xebat û berhemin li ser astê avakirina hêz û peydakirina derfet û destekên berxwedanê , ew berxwedan çi cûre be bere be, lê ew xîretî û camêrî ta roja îro ji wan çênebûye û ber deriyê xelkê qeraşiyî xwe berdewam dikin û li ber dengê çeqçeqonka aşê wan di leyizin , beramberî çend qurûşan, anku weke parseke li ber derîyê xelkê di gerin û zêrevanin bi navên ne rewa û ne rasteqîne weke alîkarê şoreşa sûrî bê şoreşgerî ,yan ji paldayîne weke tirlên bexdayê li hewlêr û istanbolê û deverên din , jiyana xwe derbasdikin ser xwîn û belengazî û xizaniya kurdên hundir.
