M.Emîn Sedûn
Hunermend Cemal Sedûn di roja 1/6/1958 an de, li bajarê Dêrika Hemko çavên xwe vekirye û hatiye li ser rûyê dunyayê. di zarokatiya xwe de tevlî karê hunerî bûye û bi saz û awazên hunerî yên kurdî firşik û mezin bûye.Cemal Sedûn jîn û jiyana xwe terxankir bû, ji bo huner û stirana kurdî a folkulorî û netewî, di wê pêvajoya dûvdirêj de pir derd û êş kêşand, û toşî gelek astengî û aloziyan jî hat, lê tevî giraniya barê wan derd û êşan, ew ji ya xwe nehat xwar û ji Hespê hunera kurdî peya nebû, û ji bîr û ramanên xwe yên pêbawer dûr neket, xwe ragirt û li ber xwe da,
ma berdewam li ser xebata xwe ya hunerî, û bi mêranî û serfirazî nama hunerî a pîroz bicih kir û di hêlînên hêviyan de ew xwedî kir, û di dilê keç û xortên kurdan de ew kedî û mezin kir.
Cemal Sedûn yek ji wan hunermendên kurd yên bi nav û deng bû, ku nameya huner û stirana kurdî a resen bilin hilgirt, bi nerxek buha di himbêza xwe de wergirt, di dîroka xwe ya hunerî de, ya ku bêhtirî çil salan vedikêşe, ev nama mirovatî ber bi aso û astin bilindtir veda , ji ber bawer bû û têdigiha, ku ev name yek ji nameyên bingihîn û serekîye di avakirina şaristaniyê de û bi çi rengî nayê başiqekirin ji çand û jiyana civaka mirovatiyê. ew bîr û boçûn pêre niman û giha wê baweriyê ku bi rêya wê pêgihiştin û têgihiştinê mirov dikare kêşeyên mirovan, û derd û êşên wan der bike,û her wiha hêvî û omîdên wan ber bi paşerojeke geş ve bibe .
Bi rastî, Cemal Sedûn bîranîna xelkên Dêriyê bû, sebet û gencîneke zîrîn bû, ji stiran û folkulorê kurdî yê resen re, ew yek ji sê hunermenda bû, piştî xalê xwe hunermendê xwedêjêrazî Ebdoyê Elanê û hunermend Îsivê Elî Xira, ku saz û amîrên mozîkê yên bi têlan tên lêdan wek Çimbiş û Temborê li bajarê Dêrikê û dor û berên wê bikaranîye. li Dêrikê bi dengê xwe yê xweş û zelal şahî û helkeftên civakî û netewî dixemilandin, bi canê xwe yê sivik, bi dilê xwe yê gerim , bi hêrsê xwe yê gur şiya cihekê xwe yê xuya di nava dil û canê miletê xwe de bigire û karî hijêkeran ji xwe bibîne û gelek zarvekeran li dûr xwe jî bihêle. îro bi koçbarkirina wî re gelê kurdistanê bi giştî û xelkên Dêrikê bi taybetî xemgîn û melûl dimînin.
Cemal Sedûn mirovekî merd, mêr û canfîda bû, çavên wî ticaraî nedişikest û ji mirin û girtinê neditirsa, tişta pêbawer û dihişê wî de digera dikir û li benda encaman nedima , ji ber wan nêrîn û helwêstên xwe yên wêrane pir caran li ser destên dezgehên ewlekariyê yên rêjîma Ba`asa şovîn û regezprest rastî girtin, lêdan û eşkenceyên xirab dihat û gelek caran gefên tilîperçiqandin, zimanjêkirin û kuştinê lêhatin xwarin û qûtê zarokên wî jî birîn, tevî wan gef û guvşên dijwar û kedxwar ewî serê xwe ne tewand, dilsarî, sistî û xavîyê cihên xwe di dilê wê yê gur û gerim de negirt, û çi dema bablîsok û bahozên siyasetên şovîn û regezperist yên rêjîma Ba`asa faşist radibûn, ewan bablîsok û bahozan di nava tarî û gerîneka xwe de, ew tavêtin kolanên welatên biyaniyê, lê hê germa wan bablîsok û bahozan sar nebûyî, ewî Çimbişa xeman dida milê xwe û berê xwe dida Dêrika hêviyan , ew Dêrika ku cihê xwe di kûrahiya kovanên dilê wî de girtibû. Bi rastî ew evîndar û aşiqê Dêrikê bû , ka çiqasî xelkên Dêrikê ji wî hezdikir û li ber dengê wî bendehoş, mest û dilgeş dibûn , ewqasî ew jî wefadar û dildarê wê bû , ji Dêrikê û ji xelkên wê hes dikir,her wextî digot : Dêrik ave û ez Masî me, bi çemê Dicle û Eydîwerê re dilorand, bi kaniya Eskerî û xeyda re distirand ,û di şahî, aheng û newrozên Dêrikê de dilîland.
Cemal Sedûn şahî û dawetên Dêrikê dikirin xwepêşandan û ahengên netewî û şoreşgerî. bê dudilî mirov dikare bêje, Cemal Sedûn yek ji wan mirovên zana û çeleng bû, ku tovê têkoşîn û şoreşê di wan rojên reş û tarî de di civaka kurdî de belav dikir , her weha yek ji hunermendên navdare ku stiran li ser pêşewa , rêber, serhildan û şoreşên kurdî distirand û bi tayetî li ser Barzaniyê nemir, partiya Demoqrata kurdistanê û serok Mesûd Barzanî û pêşmergên kurdistanê. îro çûna wî ya zû û nexasim di vê dema nazik û hestyar de, ne tenê ziyaneke ji malbat, kes û karên wî re, lê belê zerereke mezine ji huner û stirana kurdî re û her weha ji kêşa netewî ya gelê kurd re.
çiqasî em bêjin emê nikaribin ked û xebata çil salî di gotinek wisa de diyar bikin.
Cemal Sedûn yek ji wan hunermendên kurd yên bi nav û deng bû, ku nameya huner û stirana kurdî a resen bilin hilgirt, bi nerxek buha di himbêza xwe de wergirt, di dîroka xwe ya hunerî de, ya ku bêhtirî çil salan vedikêşe, ev nama mirovatî ber bi aso û astin bilindtir veda , ji ber bawer bû û têdigiha, ku ev name yek ji nameyên bingihîn û serekîye di avakirina şaristaniyê de û bi çi rengî nayê başiqekirin ji çand û jiyana civaka mirovatiyê. ew bîr û boçûn pêre niman û giha wê baweriyê ku bi rêya wê pêgihiştin û têgihiştinê mirov dikare kêşeyên mirovan, û derd û êşên wan der bike,û her wiha hêvî û omîdên wan ber bi paşerojeke geş ve bibe .
Bi rastî, Cemal Sedûn bîranîna xelkên Dêriyê bû, sebet û gencîneke zîrîn bû, ji stiran û folkulorê kurdî yê resen re, ew yek ji sê hunermenda bû, piştî xalê xwe hunermendê xwedêjêrazî Ebdoyê Elanê û hunermend Îsivê Elî Xira, ku saz û amîrên mozîkê yên bi têlan tên lêdan wek Çimbiş û Temborê li bajarê Dêrikê û dor û berên wê bikaranîye. li Dêrikê bi dengê xwe yê xweş û zelal şahî û helkeftên civakî û netewî dixemilandin, bi canê xwe yê sivik, bi dilê xwe yê gerim , bi hêrsê xwe yê gur şiya cihekê xwe yê xuya di nava dil û canê miletê xwe de bigire û karî hijêkeran ji xwe bibîne û gelek zarvekeran li dûr xwe jî bihêle. îro bi koçbarkirina wî re gelê kurdistanê bi giştî û xelkên Dêrikê bi taybetî xemgîn û melûl dimînin.
Cemal Sedûn mirovekî merd, mêr û canfîda bû, çavên wî ticaraî nedişikest û ji mirin û girtinê neditirsa, tişta pêbawer û dihişê wî de digera dikir û li benda encaman nedima , ji ber wan nêrîn û helwêstên xwe yên wêrane pir caran li ser destên dezgehên ewlekariyê yên rêjîma Ba`asa şovîn û regezprest rastî girtin, lêdan û eşkenceyên xirab dihat û gelek caran gefên tilîperçiqandin, zimanjêkirin û kuştinê lêhatin xwarin û qûtê zarokên wî jî birîn, tevî wan gef û guvşên dijwar û kedxwar ewî serê xwe ne tewand, dilsarî, sistî û xavîyê cihên xwe di dilê wê yê gur û gerim de negirt, û çi dema bablîsok û bahozên siyasetên şovîn û regezperist yên rêjîma Ba`asa faşist radibûn, ewan bablîsok û bahozan di nava tarî û gerîneka xwe de, ew tavêtin kolanên welatên biyaniyê, lê hê germa wan bablîsok û bahozan sar nebûyî, ewî Çimbişa xeman dida milê xwe û berê xwe dida Dêrika hêviyan , ew Dêrika ku cihê xwe di kûrahiya kovanên dilê wî de girtibû. Bi rastî ew evîndar û aşiqê Dêrikê bû , ka çiqasî xelkên Dêrikê ji wî hezdikir û li ber dengê wî bendehoş, mest û dilgeş dibûn , ewqasî ew jî wefadar û dildarê wê bû , ji Dêrikê û ji xelkên wê hes dikir,her wextî digot : Dêrik ave û ez Masî me, bi çemê Dicle û Eydîwerê re dilorand, bi kaniya Eskerî û xeyda re distirand ,û di şahî, aheng û newrozên Dêrikê de dilîland.
Cemal Sedûn şahî û dawetên Dêrikê dikirin xwepêşandan û ahengên netewî û şoreşgerî. bê dudilî mirov dikare bêje, Cemal Sedûn yek ji wan mirovên zana û çeleng bû, ku tovê têkoşîn û şoreşê di wan rojên reş û tarî de di civaka kurdî de belav dikir , her weha yek ji hunermendên navdare ku stiran li ser pêşewa , rêber, serhildan û şoreşên kurdî distirand û bi tayetî li ser Barzaniyê nemir, partiya Demoqrata kurdistanê û serok Mesûd Barzanî û pêşmergên kurdistanê. îro çûna wî ya zû û nexasim di vê dema nazik û hestyar de, ne tenê ziyaneke ji malbat, kes û karên wî re, lê belê zerereke mezine ji huner û stirana kurdî re û her weha ji kêşa netewî ya gelê kurd re.
çiqasî em bêjin emê nikaribin ked û xebata çil salî di gotinek wisa de diyar bikin.
Cemal Sedûn bi laşê xwe ji nav me bar kir, lê wê bi dengê xwe yê xweş û resen bimîne sax, û şûn û şopa wî, wê di dilê hijêker û zarvekerên wî de bijî .
