M.Qasim “k.cezîrêm.qibnjezire@hotmail.com
Belkî weke gelek kesên bi zimanê kurdî di nivîsin, ez jî dikarim bi nivîsim, belê bi zimanê erebî bihtir dikarim karim bi nivîsim bi xurtî
Raman ,hest, pêşinyar, u her daxwazên xwe bi gehînim xwendevana bi zelalî .
Ji aliyekî din ve, nivîsên bi zimanê erebî di gehin xwendevanê kurd jî u kesên ku bizimanê erebî jî di xwînin
mafê xwe u miletê xwe bi wan didin nasîn. Belkî ev karekî bê mefa ye…! ne
Bi hêvîme dan u standina ku dem jime dixwê li ser v î babetî, raweste u her kes ligora karîna xwe, yan jî dîtina xwe bi nivîse, madem nivîsa wî ji mafê miletê wîre bi mefa ye. U ta ku ji cihanî re jî be.didawîde em di hundurê cîhanîde di jîn,gel hemû mirovayetiyê.
Belê ji bîrnakim ku bibêjim:
Kesê bikaribe bi zimanê dayik bi nivîse bi hostayî u têgeheştin bi karekî ciwan radibe. ez karê wî giranbuha dibînim, u spasiyê jî, jêre dişînim her.
Belkî hinekî di hesedim wî jî (heseduxibte) weke pêxember – selwat lê bin- di bêje.
Birano…hevalno…her kesê dilşewat…
Bi dilovanî têbîniyê xwe div î babetî de raber we dikim
Ti armancê ezîtîyê bi dude nînin. ( bi zarvê xerbiyan) tu armanc bi dude tunnene…
bi ser ku peyva (tunne) li her deverî u zaravî bikartê.
Bang u têbînî tenê jibo bi rêz li hev binêrin, u demê xwe ne bi bihûrênin di danustandineka bê mefa de.
Her kes bila xwe bi sipêrê dîrokê, ewê di derhq wî de bi bêjê.ka kiryar gihane çi radeyî ji jêhatinê.u ji mefadanê jî.
U hinekî bi rêz u hurmet li miletê xwe bi nêrin, bila ew li gor pîvana, berheman bi de nasîn. çi kar bê… nivîs, siyaset…karê civakî… huner…u her bizav u karê din jî.
Gereke mirov guhdarê dengê milet bikê, ka çawa dibînê u pîvanê dike.
ji ber ku herkes dibêje: milet,xwendevan… ewin yê ku dikarin rastîyê u xeletîyê(şaşiyê) ji hev derxin …
ewin xwdiyê mafê ku bivî karî rabin.
Çuqas em pesnê xwe bidin ,yan bixwazin xwe bibînin divî radeyî de ,yan yekî din de, dawî gotin dimîne ji raya giştî re u ji dîrokêre.
U bazara pirtûkan u govaran u gotaran jî didê nasîn ka heta bikû em roldikin di karê xwede…
Belê ji bîrnakim ku bibêjim:
Kesê bikaribe bi zimanê dayik bi nivîse bi hostayî u têgeheştin bi karekî ciwan radibe. ez karê wî giranbuha dibînim, u spasiyê jî, jêre dişînim her.
Belkî hinekî di hesedim wî jî (heseduxibte) weke pêxember – selwat lê bin- di bêje.
Birano…hevalno…her kesê dilşewat…
Bi dilovanî têbîniyê xwe div î babetî de raber we dikim
Ti armancê ezîtîyê bi dude nînin. ( bi zarvê xerbiyan) tu armanc bi dude tunnene…
bi ser ku peyva (tunne) li her deverî u zaravî bikartê.
Bang u têbînî tenê jibo bi rêz li hev binêrin, u demê xwe ne bi bihûrênin di danustandineka bê mefa de.
Her kes bila xwe bi sipêrê dîrokê, ewê di derhq wî de bi bêjê.ka kiryar gihane çi radeyî ji jêhatinê.u ji mefadanê jî.
U hinekî bi rêz u hurmet li miletê xwe bi nêrin, bila ew li gor pîvana, berheman bi de nasîn. çi kar bê… nivîs, siyaset…karê civakî… huner…u her bizav u karê din jî.
Gereke mirov guhdarê dengê milet bikê, ka çawa dibînê u pîvanê dike.
ji ber ku herkes dibêje: milet,xwendevan… ewin yê ku dikarin rastîyê u xeletîyê(şaşiyê) ji hev derxin …
ewin xwdiyê mafê ku bivî karî rabin.
Çuqas em pesnê xwe bidin ,yan bixwazin xwe bibînin divî radeyî de ,yan yekî din de, dawî gotin dimîne ji raya giştî re u ji dîrokêre.
U bazara pirtûkan u govaran u gotaran jî didê nasîn ka heta bikû em roldikin di karê xwede…
