Çîroka Dayikekê

Mizgîn Hesko

Hîn ew dayik
Bermayên kezyên xwe
Diçêre
Da ku rengê ken
di hinarkên mendalên xwe de
bidomîne.
Hîn di şev zivistanan de
Bi çîrok û çîvanokên mêweyan
Tama sêva
Li ser zimanê sêwiyên xwe
Di,afirîne.
Hîn pişta wan
bi şîrtên  Xanî
daxdidî
û ramanên wan
di tenûra çandê de
dikewitîne
hîn ji nifiştên paşla xwe

ayetên Cezîrî
her roj
bîst û çar
nimêj dixwîne.

Hîn wan
Di dergûşa dastanan de
Dilorîne.
Hîn terîşên miradê
Bi destê wan ve
Girêdidî
Û ji tûrikê karwanan
Kilçîvê keçan
Bi kil dadgirî .
Hîn bi morîkên şîn
Desmalên zeryan
Dixemilîne
Hîn ji bawîbûna sînoran
Û seqema peymanan
Tilyên xwe
Vêdixe.
Koremar

qaşo..
di nav baweşîna aştiyê de

navê xwe jibîr kir
û hîn li heyranokên Cezîrabota
       serpêhatiyên Hekarê
       û hoşmendiya Zaza
                   xwedî dernakeve.

Şehdedar

gava ku xwest cejnan
bi kurdî pêşwazbikî
bi şûr hate birrîn.

Navçar

gava ku xemla bûkaniyê li xwe kir
her sê xwîşkên din
bi lîlelîl
her yekê
kirasê şîraniyê
yê pembe amade kir
her yekê
dîlan li gor xwe
şîrove kir

xwestin ji govendê bê paar nimînin

û hîn di qorzîkên pencereyan de
dev ji hev çûyê dinerin.

Bablîcank

li ber dergehê
çerxê bîst û yekê
bi çavên xwe dibîne

çawa kurên wê
têne sêdar kirin

û li ser maseya Atom programan de
programa yekem
kurd tunene.
programa diwem
sêdar kirina wan helale.

Qilîçank

ji xwe ax…
ji derdê wê
rojekê xwîşka herî kihêlbû
ji bo xwîşkên din
her û her bi kêêr bû

û îro rewa lê nemaye
û her çend mehan
nûbarekî seqet
bertavêje

û destarê hêviya
îdî hêdî hêdî digere
û dayik.
 pirr westiyaye
pirr westiyaye…!

û tevlî westanê
tilîkên vêketî
qet venamirin

volkana di dilkê çiyê de
guregur
ar
û serhildan disincirin.

  Sibat 2010

………………………………………………….

koremar- şehdedar- navçar- bablîcank- qilîçank- navê tilîkên destê mirov in

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Axîn Welat

Dema ku zimanek -kîjan ziman dibe bila bibe- dibe metirsî, wê çaxê helbet pirsgirêk ne di zimên bi xwe de ye, lê di dewleta ku jê ditirse de.

Li vê derê paradokseke kûr heye ku çawa ziman, ew amora herî hêsan ya ku mirov dan û stendinê…

Şukrî Şêx Nebî

ewr digrîyan..
lê..
ji keleboxa awiran dibarin..!
weke ..
kelegirî..
xwe vedigrin..
ser xewneravên şevên bêwar.. !?

zelale..zelale
zelale xîmav
çaxa xwe ..
dispêre kaxeza hîva lebatî..?
weko..
şebnem û xunavan
cawa xwe ..
ji dêmên gula pakrewana diparzênin..!

gotinên êvaran
nakevin qelşên dîwaran ..?!
de û de..
xwenan bilorîne şevê
xewn ..
dê cawa..
rastî xwenên xwe bên..!?
ku..
xîmava şevê
di parzêna hîvêda xwe neparzêne..!
û weko..
stêrkên…

Ebdilmecît Şêxo

(1)

(Serbûyerek)

Pêşrewê şagirt di Havîneke germ de derewek pir mezin li diya xwe kir û gote wê:Dayê!Hevalekî min gelek giranbuha ji Kobaniyê nexwaş e,ez dixwazim seredana wî bikim,ezê derdora du heftan li nik wî bimînim,lê di rastiyê de;Pêşrew bi dizîyê xwedanên xwe û bi nehênî li…

Mahmod Oso

_Hey hey daya min, daya Kurd,
Hêza te ji çiyayan mezintir e,
Bi ked û evînê tu dinyayê didî rê,
Navê te di dilê me de zindî ye._

Berî rojê radibî, agir didî tandirê,
Nanê germ çêdikî, bêhna wê diçe gundê tev.
Destên te di erdê de, dilê te li ser zarokan,
Tu diçî bi mêrê xwe re, li ber germa…