Siyamend Brahîm
Gava min li dibistana navendî dixwend ez nizanim bi çi rengî hezkirina wisa goga lindgan bi xurtî kete dilê min, ku min nema karîbû dersên xwe bixwînim, ev nexweşiya ha kete dilê min, û ez dibêjim ew wekî nexweşike bê derman cihê xwe di dammarên xwîna min de kolye
Gava min li dibistana navendî dixwend ez nizanim bi çi rengî hezkirina wisa goga lindgan bi xurtî kete dilê min, ku min nema karîbû dersên xwe bixwînim, ev nexweşiya ha kete dilê min, û ez dibêjim ew wekî nexweşike bê derman cihê xwe di dammarên xwîna min de kolye
teqez tu bijîşk di dunyayê nikare min ji vê nexweşiyê rizgar bike û min biparêze, û çilo cihên xwe di têde çêkir, û caw a pile pile bi rêk û pêk di canê min de ciyê we xweş kiriyeş, min tu çare ji vê neweşiya xwe re nedît , ez mat û gêj mam gelo ev vêrûsa ha çilo kete xwîna min , û nema ji damarên xwîna min derdikeve, hemû bijîşkên dunyayê tu çare ji fîxanên min re ne dîtin, ew tev peyhûde çûn, ji sala 1969 ta roja îro ez li pey goga lingan diçim, min bajar bi bajar li hemû rojhilata navîn geriyam, min lîzkên hemû hemû yaneyên Sûryê dîtin, bi hezara lîstikên goga lingan beşdarbûme, min gelek ji kat û demê xwe di vê riya ha wenda kirye.
Dinêv van lîskvanan yek ji wane yên ku bi xurtî bala min kişand helbet ew lewend û çelengê Qamişloka rengîne û lîzkvanan yanaya Cîhad (Heysem Keçoye), belê ew xwedayê behrewriyeke mezin bû, belê behreweriya bi vî rengê xurt kêm caran di beşên jiyanê de tê, belê dara çinarê tu caran di lîskên xwe yên werzeşî de nediçikaha, her kat û şaxên vê kesîtiya ha bilnd dibû, riçên xwe yê xurt her di qada werzeşiyê de ziwa nedibû,
Heste û hezkirineke xurt bi alî vî lîztikvanî diçû, ez timî lîskên yaneya Cihad li kîjan bajarî bame dibûm, belê ev hezkirina ha ne tenê li cem min çêbûye, lê belê di dilên hezaran kesan hatine çandin, ev xortê ha, ev lewendê yaneya Cihad dilên me bi wan golên xwe yê macîk û sihredar xweş dikir, dînbûneke gerim em wekî serxweşan li me dihat, ax û ofên dilên me hênik dikir,
sal û dem derbas dibe ez nikarim koçbarkirina vî xortê hêja ji qada mejiyê xwe, ji hişê xwe bidim alî ez nikarim, ez nikarim birînên xwe biaxêvim, gelo çawa ez wan hevdîtinên xweş di wan stadyoman de jibîr bikim, teqez mirov zû bi zû êşên xwe jibîr nake,
Gelo çilo ew bazdana me li pey goga lingan bi vê hêsaniyê jibîr bikim, cihana werzeşiya goga lingan ya xweş ji alîkî din ve ew xweşiya ha di dil wijdanê me de kola,
