Hevalê min


Keça Kurd

Bi şûntermê li darbesta vî xweşmêrî,
Ez çi avê bireşênim.
Da werekên xwe ez pêre
Bi xemgînî birijênim.
Zevî-axa hevjiyana me herdûkan
Pê av bidim.
Dêma gulên
Gulîstana bîranînan
Ez pê bişom,
Ez pê bişom.
Min dî bi lez
Ji kanîka herdû çavên
Min robarek diherikî.
Ji deryaya dilê min pêl
Bilind dibûn,
Li gerdena hev alihan,
Lehî rabûn.
Li ser milên hev siwar bûn,
Şeka pêlan
Bihêz dihat,
Dame ber xwe,
Wê bi xurtî ez avêtim.

Li bahoza evê kêrê,
Çeng û perên min şikestin.
Ji kûrahî dilê min ve,
Birûskekê bi hêz lêda,
Rehnî veda,
Nehêniyên min vêvirîn,
Evîna me,
Ya ku ji mêj
Di kuncikên bêhemdî de
Jibîrkirî
Di nav xwîna laşê min de,
Ji nû jenî.
Soregulên hejêkirin dibişkivîn,
Lê ez çibkim pîrhevoka
Vê roja reş hembêz kirim.

Hevalê min!
Xweşpariyê
Li nav lêva jiyana min.
Ezê îro,
Ji tenûra hinavê xwe,
Germenanê vê rastiyê bişikênim.
Ji dostên xwe naveşêrim:
Min nezanî
Evîna me
Wek volkanên binê erdê
Veşartî bû,
Bi hêminî ew dikelî
Ji nişka ve
Li min derbû.
Vereşana wê volkana agirînî
Laşê min tev
kire birîn,
Kire birîn.

Hevalê min!
Di ahenga vê kêrê de,
Li govenda xatirxwestin,
Kerr û lal im.
Nizanim ez şagotinên helbesta xwe
Ji kû bênim?

Rengê sorî xecxecokên
Li Bedena Qamişlokê,
Rengê toza li nav cadên Qidûrbegê
Bihûnim ez:
Keziyên jiyaneke nû,
Ji guliyên keskepejên
Darheşina ramanên te,
Ji kodika dilê te ê mişte hêvî.

Nizanim ez
Bi çi rengî
Herdû çavên xwe kil bikim:
Rengê roja çuyî ava
Tarîşeva konvedayî
Rengê zerî vê payîza pelwerandî
ji rengê vê bahoza malwêranî
A bêwextî
Ji rengê sitûna mala min
A şikestî.

Di nav mij û morana xemên xwe de
Bablîsoka gijgotinan,
Li êzingên vê tifika dilşarandî,
Ji rengê perên reşqijakê,
Vê helbestê bineqşênim.
Got û bêjan
Wekî sîxên sertûjkirî
Di zevîka dilê xwe de
Ez diçênim,
Ez diçênim.

Hevalê min!
Dixwazim ez
ji vê xewnê hişyar bibim,
Ji vî reşê pîrhevokê
Ez direvim,
Dixwazim ez
Ji delavê xwe derkevim,
Lê zengilê hiş lê dide,
Li kendalên vê rastiyê hildipekim,
Dizanim ku ew ne xewn e,
Wek nêçîra li nav zikê zihamarî,
Di navê de
Têm guvaştin.
Werekên min
Weke pelên vê payîzê
Ji derûnê min diweşin.

Li pêşwazî vê hewarê,
Li erdeke derzîdayî,
Bi pêxwasî ez dimeşim,
Xunavek ya ji agirî,
Li ser laşê minî lawaz,
Xweş dibare
Xweş dibare.

 

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Serexoşî bi boneya koçkirina medyakara Kurd Lanaz Kurdo
Di du rojan de, me du medyakarên hêja ji dest dan, doh Helkewt Ezîz, û îro Lanaz Kurdo, em wek Yekîtiya Giştî ya Nivîskar û Rojnamevanên Kurd li Sûriye bi dilekî pir bi xem û kovan serexoşiyê pêşkêşî malbata Xwedê jê xweş Lanaz dikin, herweha…

Rojnameya Azadiya Me (Azadîya Me) derdikeve holê di kêliyekê de ku bêdengî nema tê ragirtin, û di serdemekê de ku maskeyên civakî û siyasî zêde dibin û qadên rastiyê her ku diçe tengtir dibin. Ev rojname ne tenê bûyereke medyayî ya asayî ye, lê belavokek helwestê ye, destpêkek rêbazê ye, û…

Rabhan Ramadan

Şahidiyeke belgeyî ji girtiyekî berê ku kiryarên rejîma hilweşiyayî li dijî Kurdan bi hemû pêkhateyên wan ên siyasî, hunerî û wêjeyî tekez dike. Ev pirtûk ji aliyê mamoste Simko Omer Le’lî ve hatiye nivîsandin û di pirtûka xwe ya bi navê “Rojnivîska girtiyekî li ser navê lêkolînê” de kom…

Ebdilmecît Şêxo

Rûxwaş û Siyamend ji gundekî Çiyayê Kurmênc in,ez naxwazim navê gundê wan aşkere bikim,Siyamend bejindirêj e,lê Rûxwaş bi dirêjahiya Mitir û nêvekê ye,ew ji pênç salan de bûne bûk û zava,du kurên wan hene;Leheng çar salî ye,Xwaşnav du salî ye.

Lê hîn ji berê de herdem Siyamend bi diya…