Xemgîn REMO
Her ku tu tê bîra min
Hesp di xwîna min de dişîrin
Bîranînên te hespekî bê geme
Serî ji min distî ne
Li rê-bend û sînorên qedexe
Napirse
Ne jî dizane qonaxên dûr
Û dûr bûna te çîye …
Wek tu çavê xwe bigre û veke
Min dighîne peravên te
Melevano ..de avjenî bike
Waye perîya te li wê gir-avê
Pêl laşê wê dişon
Û tave-rok bi zimanê sincirî
Memikên wê di alêse …
Ey hespê xewne-rojan
Bes di xwîna min de bişîrin
Xwîna min har nekin
Xwîn-germî li vî warî tawankarî ye
Namûsa êl û ayînê birîn nekin
Wê xwîn birje …
Dîwarên me bi guhin
Û pencere yên me ji tava hîvê ditirsin
Li paş perde yan
Ew keçika ku memikên xwe
Bi serê pez-kovî yê bi dîwêr ve duxrîne
Dilê xwe wek sêvekê
Di serê rimê de diçikîne
Çenî bi cegere ..çendî wêreke …?
Roj şevin û şev dirêjin
Li nîva şevê
Ew gencê ku xwîna wî dikele
Û keçkanî ya xûşka xwe dişkîne
Çendî mêre ..çi lehenge
Û şev di şevê re dibûre
— hiişşş …deng nekin
derdorê me hişyar nekin
fîşek bû û di şevê de teqîya
kî dizane kîye …?!
kî dizane çîye …?!
û bîranînên te min dikelînin
ez qehwa sibehên te me
de min vexwe
ez pa-şîva şîvên te me
de min bixwe …
bîranînên te ez xwarim
berî ez bême xwarin tê bîra te :
ew sibeha berfînî
wê nîv-roja buharî
û wê şeva havînî …?
di wê şevê de me ti çûk ne tirsand
û nejî me kanî şêland
tenê li ser wê latê
wek du kewên dildar
me xewnên xwe ji hevre diristin …
û hîva geş nanekî tenûrê bû
yan gul-berojek bû …
şev bê deng bû
û komên sitêra pirr qeşeng bûn
li ber awazên bistîna me
gula serî dihejan din
û pelçimokên dixsok
li ezmana hev di gezandin …
çi şev bû …?!
me çawa dizî bû
ji kê dizî bû
yan şevê em dizî bûn
min divê ji bîrbikim
û tu ji bîrnabe …..
bîranînên te …
berxekî maka xwe winda kirye
bi harî di xwîna min de dibare
rehê dilê min
bûne marên germe-rojan
kernevalek dînoke saz kirine
kuvarka mejî yê min di kunkunî nin
serê min sibeheke mijokî ye
û meşka hizra gîyanê min diklê …
tu ji bîrna be ….
dengê te di guhê min de
lorîna baye ..xuşîna dara ye
de were ..careke dî were
ku ez çend ayetên pîroz
di çavên te de bixwînim
were …
bi kenê xwe ,
bi hêsirên xwe ,
bi kerb û kîna xwe ,
bi fîxan û qêrînê xwe
bi hez û vîna xwe ,
gîyanê min bişo ji zilindara
ku te di dilê min de meyan dî …
were ..dîsa were …
van hespên şemûs di xwîna min de
rawestîn e
serê maran bi herişîne
ez derwêş û nazikê vîyana te me
hatina te dil û gîyanê min
ji Ahrîmana dişo
û firîştah bi dilovanî
ji min re dilorînin
tê were .. tu nayê …
tê bê … tê bê …ez dimrim
were … wereeee …..
