sitûna gund zana bû


Bavê helebçe

gelek zindî li vê jînê bê rewanin .
lê çendek mirî hîn serkêşin bi kerwanin.
Belê apo apê zana bavê azad .
Tiwî yek ji wan kesê go wê here û her di hiş û ramanê gelê xwe de bi mine serok û serkêşê kerwanê zindiyn .

Tu carî tu ji dil nabî cuda ,tu namirî tu ji mirinê mestirî .
Apê zana, di rojên dawiyê de dema em birek xort hatin serdana te.li haw
Ir dora te em bû xelek .ji hêlekê de ew kul di dilê min de nema .min çavên xwe ji dîtina wan dêmên te rteronî kir. lê ez tucarî jê têr nebûm .belê te bi wî zarê xwenî şêrîn. bi dilxweşkirinê û bi navtêdanê . te ew keldûmana dilê min hênik kir .te hasten minî şikestî geş û bilind kirin.
Lê mixabin ji hêla din ve tirs di çavê min de hişyar bû.ku min texmîn kir kû . buhara şîn di çilmise û emrê wê kin dibe. FEND û çira gund melûl dibe  û di tefe.
Apo apê ZANA wê gave min di reşika çavên tede xatir xwestina dawî di xwend.te ji hemiyan hez dikir û hemiya ji te hez dikir.ka bêje min
Tê xatirê dawî ji kê û kê bi xwazê apê zana ……?
Tê koçê xwe ji nav me barkê, lê tê zozanê me bi hêlê vala ….?
Erê apo, dema min xwest ku ez te bi dilovanî himbêz bikim.min tîna nava xwe bi ramusanekê ji wê  aniya tenî mina çiyayê cûdî şikenand .lê bi dest guvaştinê re.pêlên bêrîkirinê ez avêtim nav xeman.
Tevzînokê bê hêvîtiyê ez girtim.
Vedengên cor bi cor ji wî dilê tenî mezin , mina doza te derdiketin .
Şahî û xemgînî tevlî hev dibûn, her yek ji wan êşek cuda nîşan dida .
Wê demê min dizanî ku sitêrka geş ji asmanê QAMIŞLO tê xwar .û li dû wê konê reş perda tariya xwe berdide erdê .
Êşa herî giran bavê AZAD koça xwe ji nav me bar kir.
Lê rihet rakev hevalê ZANA bere baweriya te bi van keç û xortên li dû darbesta te bilind be. soz û peyman kû wê heta dawî rêçka te bi şopînin .wê rojekê ji rojan bi hişmendî û bi zanistî rahêjin wê doza te, a ku kulê wê bi tere çûne gorê û bibin serî û rê li pêşya xebatê ronî û dûz bikin..heta pêkanîne jiyaneke azad û aştiyana ji gele tere .
De rihet rakev bavê AZAD.
bere hemi gulê vî welatî bo te bikin dîlan . û gulek bi tenê ji rengê hestên te , bibe bawernama di rojên cejn û şahiyan de, keç û xortên kureda singa xwe pê bi xemilînin.

 û heger rojekê buhar bi ser welatê me de hat. eê keç û xortîn me rahêjin gurzên gula û bêne ser gora te bi dengekê bilin sirpda azadiyê di guhê te de bistrên. de rakev bavê azad bere cihê tebuhûta rengîn be.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Silêman Bavê Sîpan

Ez Kurdim, li her derê
Nabê tiştek min biguherê

Ev zimanê min Kurdî ye
Min ji dayika xwe girtiye

Ne bi tirs û ne bi şerm
Serbilind im ez her dem

Kurdim ez, ji kok û reh
Kurd dimînim li her cih

Kurdî bo min,ne zimane
Ew dîrok e, ew jiyan e

Ew dengê bav û kalan e
Ew stranên…

Ezîz Xemcivîn

Kî li benda te bû
Kî li kolana dildariyê bendewara gulekê ji destê te bû?
Dildareka bêdeng im,
yarê min!

Evîndara bayê hênik û axa warekî me,
ne baskşikestî me,
ne bineka ketî me,
çima li şaneşîna evînê tu min nabînî,
yarê min?!

Roja evînê bi hêviyên neyar nayê girtin…
Sozên li hev badayî,
bi hêsanî…

Fewaz Ebdê

-1-

Ezbenî!
Herdû çavên te ji zaroktiyê re bexçene
Kenê te hêlana asîmên e.

-2-

Her ku li te dinerim ezbenîLanguage Resources
Zarokekî li paş sîberên salaln dibînim
Bi destê xweyî biçûk
evînê qenewîç dike.

-3-

Tu mîna zarokekî ji rîhanan hez dikî
û mîna ku hê nû te
temen vedîtibî
çîrokan dibêjî.

-4-

Çaxê tu di nav neviyên xwe de rûdinê
Temen kirasê xwe di ser xwe…

Dildar Aştî

Te rojekê
Kevirekî kelemî
ji rêçekê hilnekir
Te rojekê
Şûşeyekî şikestî
Ji ber lingên mendalekî ranekir

Te gulek tî
Di bexçeyê evînê de av neda
Te goleke meyayî
Li ramanê tev neda!..
Te berxeke windayî
Negihandiye nav kerî
Te pîreke rêwindayî
Negihandiye ber derî

Di şeveke bi tirs de
Çi nameya evînê te neguhest
Mafê peyveke tenê
Di civata padîşah de te nexwest
Te rojekê
Simbilekî ziviyê
Ji şewatê neparast
Ne li keviya rêyekê
Ne li…