Şîlan Doskî
Şerekê gengaz di navbera Îran û Îsraîlê de ne tenê pirsên jeopolîtîk derdixe holê. Lê ew rasterast bandorê li mîlyonan mirovan dike. Bi taybetî Kurdên li her çar aliyên Kurdistanê dijîn: Rojhilat, Başûr, Rojava û Bakur di bin metirsiyê de ne.
Şerekî bi vî rengî wê ji bo wan were çi wateyê?
Gelo ew ê tevgerên azadîxwaz ên Kurd xurtir bike yan jî bibe sedema hîn bêhtir zilmê?
Û mirov dikare çi ji şer hêvî bike – ji bilî êş, tirs û revê?
Kurd li van hemû herêman bi dehan sal in ji bo mafên xwe yên çandî, siyasî û zimanî têkoşînê dikin. Bi taybetî li dewletên desthilatdar ên mîna Îran û Tirkiyeyê, gelek caran têne tawanbarkirin, desteserkirin, an jî zext û zordarî li wan tê kirin. Di şerekê herêmî yê ku zêde dibe de, ew dikarin careke din bibin gorî an jî di navbera berokên şerî de werbin.
Di heman demê de, hinek jî hêviyê di şikandina sîstemên bi vî rengî de dibînin. Ger rejîmên bidesthilat bêhêz bibin, dibe ku pencereyên nû yên azadî û xweseriyê vebin. Lê ev hêvî timî bi êşê ve girêdayî ye û bi talûkeya ku Kurd careke din bedelê herî bilind bidin.
Dîrokê li Başûrê Kurdistanê jî şopên kûr hiştine. Gelek kurdên cihû berê li wir dijiyan li bajarên wekî Amêdiyê, Zaxo û Duhokê. Wan bi kurdî dipeyivîn û bi sedsalan bi cîranên xwe yên misilman, xiristiyan û êzdî re bi aramî jiyan kirin. Lê di salên 1950–51 de, ew neçar man ku di çarçoveya Operasyona Ezra û Nehemiya de welatê xwe bi cih bihêlin û koçî Îsraîlê bikin – pirî caran di bin zorê de an jî bi tirsê.
Heta roja me ya îro jî gelek ji wan Kurdistanê wekî welatekî windabûyî – welatê çiya, muzîk û bîranînan bi bîr tînin. Çîroka wan ji çarenûsa gelek kurdan re mînak e: ji kokê veqetiyane, ji bîr kirine, lê welatê wan di dilê wan de ye.
Tiştek diyar dimîne: Şer azadiya rastîn nayne.
Wêranî, mirin û koçberiyê tîne.
Kurd li hemû beşên Kurdistanê, di dîrokê de gelek caran dîtine ku çawa welatê wan bûye gorepana şerê berjewendiyên derve.
Ez li dijî şerî me. Ez bawer nakim ku bombe azadiyê çêbikin.
Azadî ji edaletê tê. Ji diyalogê. Ji rêzgirtina hevdu.
Kurd aştiyê heq dikin, ne berokên nû yên şer.
15.06.2025
