Mehfûzê mele silêmanGelek ēbabelek di çivaka me ya kurdî de hene, bi navê welarparêziyê û bi kirasê zîrekiyê dikevin nav kom û dezgehên rewşenbîran, nivîskaran, ragihêneran, hunermendan, partîgiran û hemî nifş û cûrê kargîr û çalakan.
Tabûrek ji rêber û piştgirên nehan alîkariya wan dikin, rê ji wan re vedikin û wan pêş de didin, çi di civatan de, çi di ragihandinê de.
Karekî pir xerab û bi ziyan dikin, qelewaziyan dikin, gelaciyê, tevlîheviyê, nakokiyê belavbikin, derew û bêbextiyan dikin, kesan ji kardixin, partiyan parçe dikin, milet şaş û bêhêvî dikin, mirovan û cilên wan berahevdidin, mala gelekan xeradikin.
Bê tirs û bê fedî daxivin û digerin, xwedî pere û tirmbêl in, pê hin dilpakan, kêmmêjiyan, çavbirçiyan û doxînsistan dişemitînim û dixapînin, û biwan pîlan û amancên xwe pêktînin.
Niyaz û şopa wan nepaqij e, mîza wan nezelal e, pir pîsin û bi tegerin bi liv û peyva xwe.
Ēbabelek xwe pir şareza û bîrewer dibînin, xwe weke şîretdar û şirovekaran dinasin, mixabin hin ji wan bawerdikin, nemaze di warên biyan û veşartî de (deverê ku kes wan nasnekin).
Ēbabelek kesin nexweşin, yan xwefiroşin, yan sincî, şêwaz û perwereda wan çewt e, yan ew pîş û erkê wane , da ku karê kirêt û bêmirês bikin.
Ez bi xwe bi gelekan kî wan nasdikin, qurban û ziyanên wan dizanim, û her dem û caran ez wan di gotar û civatan de binavdikim, û gelekî dî jî wekû min bi wan haydarin, lê mixabin hin ji sêwelek, dûvelank û sîxweran wan hembêzdikim, nahêlin tazî û rûreş bibin û bêne qewitandin û cudakirin ji nav kesên rast û bi rûmet.
Dibe hin bipirsin : ev kî ne? Ev ji kû ne?
Bersiva min ji wan re ewe : hinî hişyarbin, çavê xwe belkin, piçekî bipûjinin, ji dilovaniya xwederkevin û li dîrok, tevger û rewşa wan sehkin, winê wan nasbikin û xwe ji wan dûrbikin.
Rewşên Ēbabelekan evin: ziman dirêjin, bêfihêtin, natirsin, li her dever û civatan digerin, pir diştexilin, bi gelek reng û helwesta ne, her roj li alîkî ne û li cikî ne, ew bi xwe jî nizanin çi dixwazin, heme divin xuyabin û bi kesên navdêr, têr û deshilatdar re bixun, vexun û bigerin, û xelk çêra wan bike, û derkevin ser telvizyona û şanowa baxivin.
Ēbabelek veyrûsin û gotinê wan jehrin, civata kurdî ji hevdixin, tevgerê siyasî û rewşenbîrî tar û mar dikin, gereke û pêwîst e bêne jêkirin û avêtin ji nav laşê kurdî.
Qamişlo.8.10.2018
Niyaz û şopa wan nepaqij e, mîza wan nezelal e, pir pîsin û bi tegerin bi liv û peyva xwe.
Ēbabelek xwe pir şareza û bîrewer dibînin, xwe weke şîretdar û şirovekaran dinasin, mixabin hin ji wan bawerdikin, nemaze di warên biyan û veşartî de (deverê ku kes wan nasnekin).
Ēbabelek kesin nexweşin, yan xwefiroşin, yan sincî, şêwaz û perwereda wan çewt e, yan ew pîş û erkê wane , da ku karê kirêt û bêmirês bikin.
Ez bi xwe bi gelekan kî wan nasdikin, qurban û ziyanên wan dizanim, û her dem û caran ez wan di gotar û civatan de binavdikim, û gelekî dî jî wekû min bi wan haydarin, lê mixabin hin ji sêwelek, dûvelank û sîxweran wan hembêzdikim, nahêlin tazî û rûreş bibin û bêne qewitandin û cudakirin ji nav kesên rast û bi rûmet.
Dibe hin bipirsin : ev kî ne? Ev ji kû ne?
Bersiva min ji wan re ewe : hinî hişyarbin, çavê xwe belkin, piçekî bipûjinin, ji dilovaniya xwederkevin û li dîrok, tevger û rewşa wan sehkin, winê wan nasbikin û xwe ji wan dûrbikin.
Rewşên Ēbabelekan evin: ziman dirêjin, bêfihêtin, natirsin, li her dever û civatan digerin, pir diştexilin, bi gelek reng û helwesta ne, her roj li alîkî ne û li cikî ne, ew bi xwe jî nizanin çi dixwazin, heme divin xuyabin û bi kesên navdêr, têr û deshilatdar re bixun, vexun û bigerin, û xelk çêra wan bike, û derkevin ser telvizyona û şanowa baxivin.
Ēbabelek veyrûsin û gotinê wan jehrin, civata kurdî ji hevdixin, tevgerê siyasî û rewşenbîrî tar û mar dikin, gereke û pêwîst e bêne jêkirin û avêtin ji nav laşê kurdî.
Qamişlo.8.10.2018
