sitûna gund zana bû


Bavê helebçe

gelek zindî li vê jînê bê rewanin .
lê çendek mirî hîn serkêşin bi kerwanin.
Belê apo apê zana bavê azad .
Tiwî yek ji wan kesê go wê here û her di hiş û ramanê gelê xwe de bi mine serok û serkêşê kerwanê zindiyn .

Tu carî tu ji dil nabî cuda ,tu namirî tu ji mirinê mestirî .
Apê zana, di rojên dawiyê de dema em birek xort hatin serdana te.li haw
Ir dora te em bû xelek .ji hêlekê de ew kul di dilê min de nema .min çavên xwe ji dîtina wan dêmên te rteronî kir. lê ez tucarî jê têr nebûm .belê te bi wî zarê xwenî şêrîn. bi dilxweşkirinê û bi navtêdanê . te ew keldûmana dilê min hênik kir .te hasten minî şikestî geş û bilind kirin.
Lê mixabin ji hêla din ve tirs di çavê min de hişyar bû.ku min texmîn kir kû . buhara şîn di çilmise û emrê wê kin dibe. FEND û çira gund melûl dibe  û di tefe.
Apo apê ZANA wê gave min di reşika çavên tede xatir xwestina dawî di xwend.te ji hemiyan hez dikir û hemiya ji te hez dikir.ka bêje min
Tê xatirê dawî ji kê û kê bi xwazê apê zana ……?
Tê koçê xwe ji nav me barkê, lê tê zozanê me bi hêlê vala ….?
Erê apo, dema min xwest ku ez te bi dilovanî himbêz bikim.min tîna nava xwe bi ramusanekê ji wê  aniya tenî mina çiyayê cûdî şikenand .lê bi dest guvaştinê re.pêlên bêrîkirinê ez avêtim nav xeman.
Tevzînokê bê hêvîtiyê ez girtim.
Vedengên cor bi cor ji wî dilê tenî mezin , mina doza te derdiketin .
Şahî û xemgînî tevlî hev dibûn, her yek ji wan êşek cuda nîşan dida .
Wê demê min dizanî ku sitêrka geş ji asmanê QAMIŞLO tê xwar .û li dû wê konê reş perda tariya xwe berdide erdê .
Êşa herî giran bavê AZAD koça xwe ji nav me bar kir.
Lê rihet rakev hevalê ZANA bere baweriya te bi van keç û xortên li dû darbesta te bilind be. soz û peyman kû wê heta dawî rêçka te bi şopînin .wê rojekê ji rojan bi hişmendî û bi zanistî rahêjin wê doza te, a ku kulê wê bi tere çûne gorê û bibin serî û rê li pêşya xebatê ronî û dûz bikin..heta pêkanîne jiyaneke azad û aştiyana ji gele tere .
De rihet rakev bavê AZAD.
bere hemi gulê vî welatî bo te bikin dîlan . û gulek bi tenê ji rengê hestên te , bibe bawernama di rojên cejn û şahiyan de, keç û xortên kureda singa xwe pê bi xemilînin.

 û heger rojekê buhar bi ser welatê me de hat. eê keç û xortîn me rahêjin gurzên gula û bêne ser gora te bi dengekê bilin sirpda azadiyê di guhê te de bistrên. de rakev bavê azad bere cihê tebuhûta rengîn be.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Hozan Yûsiv

Erdnîgariya demê ya êş û hêviyê

Meha Adarê di wijdanê Kurdî de ne tenê demeke ji salê, lê belê “erdnîgariyeke demê” ya awarte ye ku çîrok û dîroka gelekî vedibêje. Di vê mehê de xetên karesatê û yên vejînê digihêjin hev û salname dibe lîsteyeke vekirî ji…

Xizan Șîlan

-Stran-

bombe û napalm
barandin
wan balafiran
devê xwe yê bi xwîn
wek cinawiran
berdabûn laşên kurdan
jehra maran
ax lê eman
ax lê eman
hawîrdor mij û dûman
agirê şewatê pêkxistin
li gund û bajaran
şehîd ketin xwarê
stêrk bi hezaran
qêrîn û hawara dengê wan
dagirtin
valahiya asîmanan
ax lê eman
ax lê eman
hawîrdor mij û dûman
xwîn diherikî
ji keç û xort û mindalan
qîjeqîj û…

Welatê me|Bochum: Bi helkefta salvegera 20emîn a damezrandina xwe, malpera «Welatê Me» hunermenda kurd Şerhîbana Kurdî xelat kir. Ev xelat wek bilindnirxandinê ye ji keda wê ya hunerî û xizmeta wê ya ji stirana kurdî ya resen re.

Ji hêla xwe ve, hunermenda pilebilind Şehrîban, spasî û rêzgirtina xwe ji rêveberiya malperê…

Firyal Hemîd

Piştî derbasbûna rexê çepê ya Deryaya wî welatî, bêhnvedaneke bi dûmana sar û sermeyê, ji hinavê wê yê vala ji hêviyan , lê dagirtî bi rasteqîneke ne dibîr de dihate der.
Wê barên baweriyên xwe hilgirtibû, berû bi jiyaneke bi sawêrne nependî ve diçû.

Li ber pendavên wê deryayê, bi…