Şadîman


Azer Osî

Bi bayê jînê re,
li te digeriyam heval,
jînê jî, bi bayê te re,
xwe li bayê min digirt.
Di demsalên xwe de,
ber bi demsalên te dihat

û ji min xelat dayîna te dixwest.
Her dem, min te li civata xewnên xwe didît.
Destên te, li ser milên min dibûn
û ji bêhna te,
bihara min xunav dida.
Xewnên min, mîna xewnên çavên te dibûn
û razên te li kenarên dil, dest têwerdana
tavên heyva min dikir.
Nizanim, lê tû dizane
bê li ku, tê bi cih bibe
û her sibeh, ji rojê re,
çi bêje.
Bi te, ne ez di şevan de, serberjêr dibim
û ne di rojan de, roj jî zora min dibin.
Cûdî bi te, bisamax dibû
Gabar , destên xwe hine dikir
Qendîl, çirayên wê ronî didan
û ji dîlana te Oremar ser hiş diçû.
Bêyî bêjim, dê we re
wê  ji ser yar sawa gumanan bar bike
wê hezkirin, neyar di ser de bi kuje,
û tev Bekoyan ji diyar koçber bike
û kurdan bi Kurdistan şa bike.


Elmanya

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Hozan Yûsiv

Erdnîgariya demê ya êş û hêviyê

Meha Adarê di wijdanê Kurdî de ne tenê demeke ji salê, lê belê “erdnîgariyeke demê” ya awarte ye ku çîrok û dîroka gelekî vedibêje. Di vê mehê de xetên karesatê û yên vejînê digihêjin hev û salname dibe lîsteyeke vekirî ji…

Xizan Șîlan

-Stran-

bombe û napalm
barandin
wan balafiran
devê xwe yê bi xwîn
wek cinawiran
berdabûn laşên kurdan
jehra maran
ax lê eman
ax lê eman
hawîrdor mij û dûman
agirê şewatê pêkxistin
li gund û bajaran
şehîd ketin xwarê
stêrk bi hezaran
qêrîn û hawara dengê wan
dagirtin
valahiya asîmanan
ax lê eman
ax lê eman
hawîrdor mij û dûman
xwîn diherikî
ji keç û xort û mindalan
qîjeqîj û…

Welatê me|Bochum: Bi helkefta salvegera 20emîn a damezrandina xwe, malpera «Welatê Me» hunermenda kurd Şerhîbana Kurdî xelat kir. Ev xelat wek bilindnirxandinê ye ji keda wê ya hunerî û xizmeta wê ya ji stirana kurdî ya resen re.

Ji hêla xwe ve, hunermenda pilebilind Şehrîban, spasî û rêzgirtina xwe ji rêveberiya malperê…

Firyal Hemîd

Piştî derbasbûna rexê çepê ya Deryaya wî welatî, bêhnvedaneke bi dûmana sar û sermeyê, ji hinavê wê yê vala ji hêviyan , lê dagirtî bi rasteqîneke ne dibîr de dihate der.
Wê barên baweriyên xwe hilgirtibû, berû bi jiyaneke bi sawêrne nependî ve diçû.

Li ber pendavên wê deryayê, bi…