Dema ku çixara min ket!

  Sîrwan Qiçço – Washington

Ev bûye demeke dirêj ku ez dûrî seqayên Kurdî ketime, bi taybet seqayên helbest û nivîsandinê!
Ez nizanim, renge ji ber ku ez li Emerîka dimînim û kesekî wek diya min li vir tune ye ku her sibeh were û bi Kurdî fincana qehwê li ber serê min deyne! ew sibehên li Amûdê ne sibeh bûn û ne şev bûn, dibêjim ji qiraxa çerxê weşiya bûn û li ser tixûbên bajarekî dîn hatibûn çandin.

Wê rojê ez ji Metro derdiketim û çixara min li ber bayê Waşinton yê har ji destê min firiya, di wê gavê de tiştekî pir Kevin hate bîra min: “ havînî nîvro bû, dema ku ez û kesên din yên li mal li dor pismamekî xwe kom bûbûn ku nû ji meceristanê hatibû û ji me re behsa wan welatan dikir, ji nişka ve pirsa ku min jê kir, wek tîrekî xwe berda nava wê civatê; gava ku tu li wan welatan bi tena xwe dimîne, tu bi çi zimanî difikire? “
Piştî 14 salan, ez nuha heman pirsê ji xwe dikim, gelo ez bi çi zimanî li van deveran difikirim?  Pir caran, mirov ji xwe dûr dikeve û ji gelek taybetmendiyên maka xwe bêpar dimîne. Û carna jî nakokiyeke dijberî di nava mirovê jixwedûrketî rûda dibe.
Ez nizanim çima em li biyaniyê ne wek xwe dijîn, çima em bajarên xwe di dilên xwe de dihêlin ta ku bi demê re dibin beşekî tozgirtî di elboma bîranînên me yên têkçûyî de..?
Ma wê çend caran giyanê mirov binax bibe? Wê çend caran siyên bajaran bibin kabûsên şevê? Çend caran xwîna xav li ser qelşa lal bi axive?

Beriya çend rojan, hevalekî Emerîkî ji min pirsî: tu bi çend zimanan dizane? Min bersiv weha da: Kurdî, Erebî û Ingilîzî. Got başe, kîjan ji wan nêzîkî te ye? Min di cih de lê vegerand: Helbet Kurdî!
Rabû vî hevalî herdu destên xwe li hev xistin û bi rûyekî bişirî li min nêrî: bi Xwedê tu şaşî! Zimanê herî nêzîkî te Ingilîzî ye ne Kurdî..!!! ma tu rojê çiqasî Kurdî bi kar tîne û çiqasî Ingilîzî bi kar tîne? Min got: ez pirraniya rojê Ingilîzî bi kar tînim û ji Kurdî bêtir! Got: te dît? Naxwe Ingilîzî bêtir nêzîkî te ye keka! Û bi ken ji cem min çû.

Nuha û piştî 14 salan, nû min bersiva pirsa xwe ya li Amûdê nas kir! 
Min li dora xwe nêrî, min dît ku çixara min hîn li ber bê difire!

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Hozan Yûsiv

Erdnîgariya demê ya êş û hêviyê

Meha Adarê di wijdanê Kurdî de ne tenê demeke ji salê, lê belê “erdnîgariyeke demê” ya awarte ye ku çîrok û dîroka gelekî vedibêje. Di vê mehê de xetên karesatê û yên vejînê digihêjin hev û salname dibe lîsteyeke vekirî ji…

Xizan Șîlan

-Stran-

bombe û napalm
barandin
wan balafiran
devê xwe yê bi xwîn
wek cinawiran
berdabûn laşên kurdan
jehra maran
ax lê eman
ax lê eman
hawîrdor mij û dûman
agirê şewatê pêkxistin
li gund û bajaran
şehîd ketin xwarê
stêrk bi hezaran
qêrîn û hawara dengê wan
dagirtin
valahiya asîmanan
ax lê eman
ax lê eman
hawîrdor mij û dûman
xwîn diherikî
ji keç û xort û mindalan
qîjeqîj û…

Welatê me|Bochum: Bi helkefta salvegera 20emîn a damezrandina xwe, malpera «Welatê Me» hunermenda kurd Şerhîbana Kurdî xelat kir. Ev xelat wek bilindnirxandinê ye ji keda wê ya hunerî û xizmeta wê ya ji stirana kurdî ya resen re.

Ji hêla xwe ve, hunermenda pilebilind Şehrîban, spasî û rêzgirtina xwe ji rêveberiya malperê…

Firyal Hemîd

Piştî derbasbûna rexê çepê ya Deryaya wî welatî, bêhnvedaneke bi dûmana sar û sermeyê, ji hinavê wê yê vala ji hêviyan , lê dagirtî bi rasteqîneke ne dibîr de dihate der.
Wê barên baweriyên xwe hilgirtibû, berû bi jiyaneke bi sawêrne nependî ve diçû.

Li ber pendavên wê deryayê, bi…