Evîna Payîzî

Inge Dreyer/Îngê Direyer
Wergerandin ji Elmanî: Tengezar Marînî

Ewr giran in
Li daristan û ser rêyan.
Gul û belge
Li ser baranê digirîn
Cîîhan xemê dikișîne
Belê hemî bextewerî
reviyan
û bi hev re di nava min de —
der bû
Hinavê min
bi germahiya te
hate dagirtin?
Her tișt baș e.
Ez li nik te me.

TU

Dema îro êvarê
piștî çend rojên bendewariyê
di nav xemnakî û mijê de
ji awiran
Tîrêjeke rojê da der,
Min hizir kiribû:
Tu.
û ji nișka ve her bû her tișt
ronahî da her derê.
pizrûkên baranê
bi xweșî diçirisin,
jiyan bi min re
bi bizanebûn
digirnije.

zu.
Navenda Bajêr
Li navenda bajêr,
ji dema ez nexweş ketibûm
ji tirsa li ser te,
Dizanim,
dilovanî çi ye.
Ji dema ji bo jiyana te
şer dikim
dizanim,
evîn çi ye.
Ji dema tu
Careke din li ba min î
Min navend a xwe
dît.

Inge di sala 1933 de, li Berlin ji dayîk bû. Mamosteya erdnîgarî û elmanî bû.
Di
37saliya xwe de, bo rêvebira herî biçûk li Berlin. Ji ber êșa wê ya
giran, di temenê 44 salan de, xaneneșîn bû. Hevjînê wê Dieter Lücke,
têkilî di navbera wê û weșanxaniya M.U. N-Bosche çêkirin. Di destpêkê
de, berhevokek helbestan weșand û di pey re, hinek weșanxaneyên din
hinek Pexșan û helbestên wê çapkirin. Wê efsane jî dinivîsîn û bi xwe
montîvên wan nexșe dikirin û alîkariya zarokan dikir.
di sala 2014an de, li Berlin wexer kir.

…………………………………………………………………………………………………..

Deqê Elmanî

Schwer liegen Wolken
auf Wald und Wegen.
Blüten und Blätter
weinen Regen.
Es trauert die Welt.
Denn alles Glück
entfloh
und strömte zusammen —
in mir
und füllt mein Innen
mit heißem Du:
Alles ist gut.
Ich bin bei dir.

DU
Als heute Abend
nach Tagen des Wartens
in Trübsal und Nebel
aus den Wolken
ein Sonnenstrahl brach,
da dachte ich:
du.
Und plötzlich ist alles
licht ringsum.
Die Regentropfen
erglänzen vor Freude,
das Leben lächelt
mir wissend

IM ZENTRUM
Seit ich erkrankte
aus Angst um dich,
weiß ich,
was Mit-Leid ist.
Seit ich kämpfte
um dein Leben,
weiß ich,
was Liebe ist.
Seit du wieder
bei mir bist,
hab ich mein Zentrum
gefunden.