ZABÊL.. EZ ERMENÎ ME!

Dildar Sheko

Berî bi çend salan li Zanîngeha Rojava (di bîhnvedana havînê de) min dersa -Romana Cîhanî- dida. Bi gelemperî li ser zagon, pêdivî û şêweyê darijtin û amadekirina Romanê em radiwestiyan.

Nimûne:

1- Zagon; di darijtina Romanê de divêt yê nivîskar bê layen be da bikare rastiya serdema Rûdanê ji hemî aliyan ve berew dahatûyeke bê sînor veguhêze.

2- Naverok û Şêwe; Mijar çi dibe û çawa dibe bila bibe, yê nivîskar duçare rûdanê wek ku rûdaye (Li dûv helûmercên zeman û mekan), bersiva Pêdivî ya Naverok û Şêweyê Romanê bide.

Piştî dazanîna van her du xalan bi kurtayî, vêca em berê xwe bidin ZABÊL û darijtina Mijar û Naveroka Romanê.

Mijar wekû diyar e, ji aliyê Osmaniyan ve Komkujiya Gelê Ermen ya di sala 1915` an de û xwedîderkeftina xelkê binecihê, ango Gelê Kurd bo Gelê Ermenî ye.

Ji darijtin û amadekirina Nivîskarê Romanê xweş diyar dibe ku li hember sîtemkariya Osmanî Sîtembariya Gelê Ermen, di encama kedeke berbiçav ya lêgerîn û lêkolîneke berfireh de kariye ev berhema hêja (ZABÊL) bigehîne ber destên xwendewaran. Her wusa Nivîskarê Romanê li hember vê rûdana narewa û diltezîn, bi hestê xwe yê tenik û mirovane ya digel hestyariya Netewa xwe, bi vî rengî beşdarî serpêhatiya Gelê Ermenî dibe:

“Serkîsê Kêvo Kî ye?
Gelo ez im?
Gelo tu yî?
Gelo ew e an jî em û ew in?
Pirsên xwe dike buxçikeka sawîran û li milê xwe dike.
Diçe li deriyê şevê dixe, li asmanê windabûnê li bersivên stêr û xweziyên xwe digere.
Serkîsê Kêvo yê ko bi temenê xwe biçûk e, ji lêdana şûrê nervînê ew pir êşiyaye.”rûp.14

Nivîskar, her wusa li dûv daxwazê bersiva xala duyemîn ya Naverok û Şêweyê Romanê jî dide:

“Mala Xelefê Şalaş ji maqûlên hoza Şerqiyan e, heta -ku- mala Xelefê Şelaş erêkirina xwe li axayekî ne kiribana, axatiya wî nedihate pejirandin.” rûp.109

Hêjayî gotinêye ku Nivîskarê Romanê bi şêweyekî hunermendane ya li hember darijtin û amadekirina vê Romanê erkê xwe bi duristî bi cih aniye.
Li dûv helûmercên Zeman û Mekan, bêyî derkeftin û dûrkeftina ji rewişt û şêwezariya herêmî, bi Kurmanciyeke xwerû, herikbar, hem berhema xwe ya nemir, hem jî dilovaniya netewa xwe ya li hember xuşk û birayên xwe yên Ermenî, -di nerîna min de- xweş amade kiriye û xweş aniye zimên.

“Jînenîgariya rizgarbûyekî Ermenî, bikim pirtûk û têkim nav destên xwendevanan, bikim sîleyek li rûyê sîtemkaran û li rûyê dîrokeka bêbext bidim” dibêje Nivîskarê Romanê…

Ji bîr neke ZABÊL
Ez -jî- Ermenî me

 

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

FewazEbdê

Zaroktiya ser girê Niqare

Agir ji mista min biçûktir

û ji cîhanê mezitir bû.

Me pif dikirê

gurr dibû

çirîskek bi tenê jê diçû asmên û

mîna çûkekî bi tirs vedigeriya

di sênga me de

li hêlîna xwe digeriya.

Pizotên…

Ali Molla Nasan

Ey çîyayê rewşa mala Kurdan!
Ey hêviya biharê bi mafê jiyan
Ey cejna nowrozê bi şahî û zanyarî
Ey strana netewî bi agirê şoreșgerî

Em di lêgerîna aştî û dilsoziyê de hatin rêyê rewşenbûn.
Û li bexçe çanda malbatê ,me canê xwe da serxwebûn
Û bi ava pir zelal û hişyarî ,me…

Hozan Yûsiv

Erdnîgariya demê ya êş û hêviyê

Meha Adarê di wijdanê Kurdî de ne tenê demeke ji salê, lê belê “erdnîgariyeke demê” ya awarte ye ku çîrok û dîroka gelekî vedibêje. Di vê mehê de xetên karesatê û yên vejînê digihêjin hev û salname dibe lîsteyeke vekirî ji…

Xizan Șîlan

-Stran-

bombe û napalm
barandin
wan balafiran
devê xwe yê bi xwîn
wek cinawiran
berdabûn laşên kurdan
jehra maran
ax lê eman
ax lê eman
hawîrdor mij û dûman
agirê şewatê pêkxistin
li gund û bajaran
şehîd ketin xwarê
stêrk bi hezaran
qêrîn û hawara dengê wan
dagirtin
valahiya asîmanan
ax lê eman
ax lê eman
hawîrdor mij û dûman
xwîn diherikî
ji keç û xort û mindalan
qîjeqîj û…