ZABÊL.. EZ ERMENÎ ME!

Dildar Sheko

Berî bi çend salan li Zanîngeha Rojava (di bîhnvedana havînê de) min dersa -Romana Cîhanî- dida. Bi gelemperî li ser zagon, pêdivî û şêweyê darijtin û amadekirina Romanê em radiwestiyan.

Nimûne:

1- Zagon; di darijtina Romanê de divêt yê nivîskar bê layen be da bikare rastiya serdema Rûdanê ji hemî aliyan ve berew dahatûyeke bê sînor veguhêze.

2- Naverok û Şêwe; Mijar çi dibe û çawa dibe bila bibe, yê nivîskar duçare rûdanê wek ku rûdaye (Li dûv helûmercên zeman û mekan), bersiva Pêdivî ya Naverok û Şêweyê Romanê bide.

Piştî dazanîna van her du xalan bi kurtayî, vêca em berê xwe bidin ZABÊL û darijtina Mijar û Naveroka Romanê.

Mijar wekû diyar e, ji aliyê Osmaniyan ve Komkujiya Gelê Ermen ya di sala 1915` an de û xwedîderkeftina xelkê binecihê, ango Gelê Kurd bo Gelê Ermenî ye.

Ji darijtin û amadekirina Nivîskarê Romanê xweş diyar dibe ku li hember sîtemkariya Osmanî Sîtembariya Gelê Ermen, di encama kedeke berbiçav ya lêgerîn û lêkolîneke berfireh de kariye ev berhema hêja (ZABÊL) bigehîne ber destên xwendewaran. Her wusa Nivîskarê Romanê li hember vê rûdana narewa û diltezîn, bi hestê xwe yê tenik û mirovane ya digel hestyariya Netewa xwe, bi vî rengî beşdarî serpêhatiya Gelê Ermenî dibe:

“Serkîsê Kêvo Kî ye?
Gelo ez im?
Gelo tu yî?
Gelo ew e an jî em û ew in?
Pirsên xwe dike buxçikeka sawîran û li milê xwe dike.
Diçe li deriyê şevê dixe, li asmanê windabûnê li bersivên stêr û xweziyên xwe digere.
Serkîsê Kêvo yê ko bi temenê xwe biçûk e, ji lêdana şûrê nervînê ew pir êşiyaye.”rûp.14

Nivîskar, her wusa li dûv daxwazê bersiva xala duyemîn ya Naverok û Şêweyê Romanê jî dide:

“Mala Xelefê Şalaş ji maqûlên hoza Şerqiyan e, heta -ku- mala Xelefê Şelaş erêkirina xwe li axayekî ne kiribana, axatiya wî nedihate pejirandin.” rûp.109

Hêjayî gotinêye ku Nivîskarê Romanê bi şêweyekî hunermendane ya li hember darijtin û amadekirina vê Romanê erkê xwe bi duristî bi cih aniye.
Li dûv helûmercên Zeman û Mekan, bêyî derkeftin û dûrkeftina ji rewişt û şêwezariya herêmî, bi Kurmanciyeke xwerû, herikbar, hem berhema xwe ya nemir, hem jî dilovaniya netewa xwe ya li hember xuşk û birayên xwe yên Ermenî, -di nerîna min de- xweş amade kiriye û xweş aniye zimên.

“Jînenîgariya rizgarbûyekî Ermenî, bikim pirtûk û têkim nav destên xwendevanan, bikim sîleyek li rûyê sîtemkaran û li rûyê dîrokeka bêbext bidim” dibêje Nivîskarê Romanê…

Ji bîr neke ZABÊL
Ez -jî- Ermenî me

 

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…

Mensûr Cîhanî – Derbarê paqijkirina etnîkî ya li dijî gelê Kurd li bajarê Helebê ji aliyê hêzên hikûmeta Sûriyê ve, Mesûd Barzanî got: Paqijkirina etnîkî û nijadî ya li dijî gelê Kurd sûcekî li dijî mirovahiyê ye û dê encamên wê yên karesatbar hebin.

Hêzên hikûmeta nû ya Sûriyeyê, ku ji bermahiyên…

Daxuyanî

Di van rojên dawiyê de, li gelek bajarên Îranê û Rojhelatê Kurdistanê xwepêşandanên nerazîbûnê bi awayekî aşitîxwazane li hember desthilata Îranê têne encamdan, li şûna ku rêjîm bi awayekî aştiyane bersiva daxwazên xwepêşanderan bide, wekî hercar rêya tundutîjî û kuştin û bidarvekirinê bikar tîne, bi binçavkirin û darvekirin û komkujiyan bersiva…