Mislim Şêx Hesen
Kurd her sal di 15ê Gulanê de Roja Zimanê Kurdî wekî sembola çand, nasnameya neteweyî û niştimanî pîroz dikin.
Her çend zimanê Kurdî ji aliyê rejîmên dagîrker ve rastî gelek astengî û hewldanên pişaftin û înkarkirina wî hatibe, yên ku hewl dane wî ji holê rakin û hemû rêyên li pêşiya wî bigirin, perwerdehiya wê li dibistanan qedexe kirine, û her wiha pirtûk, kovar û navlêkirina zarok û gundên Kurd bi zimanê Kurdî qedexe kirine , lê belê ev roj ne tenê roja ziman û çanda Kurdî ye, lê di heman demê de gelek wateyên wê yên çandî û mirovî û êşên gelê Kurd jî dihewîne.
Ev zimanê ku ew dixwazin ji holê rakin, yek ji kevintirîn zimanên Rojhilata Navîn e û ji aliyê bi mîlyonan mirovên li Kurdistanê ve tê axaftin.
Lê nijadperestên ku Kurdistan dagîrkirine, dixwazin li gorî berjewendiyên xwe çandeke yekalî biafirînin, çand û zimanê Kurdî paşguh kirin û mafên wan ên neteweyî yên rewa nepejirandin.
Lê di destpêka şoreşa Sûriyeyê de, guhertinên mezin li herêmên Kurdî çêbûn, û gelê Kurd ji vê derfetê sûd wergirt. Dibistan, saziyên perwerdehî û çandî vebûn, û bi hezaran xwendekar derçûn. Lê tevî vê hemû têkoşîna ji bo çand û ziman, rejîma Beşar Esed heta kêliya ku ew reviyabû, gelê Kurd û zimanê Kurdî qebûl nekir.
Pîrozkirin û bîranîna vê roja hêja rêyek e ji bo parastina dîrok, ziman û çanda gelê Kurd, û fektor e bo cespandina mafên gelê Kurd û zimanê wî.
Vêça bi boneya roja Zimên divê ew kesên ku ji bo ziman û çanda Kurdî têkoşîn kirine Celadet Bedirxan, Osman Sebrî, Cegerxwîn, Mûsa Entar, Qanatî Kurdo …..HWD dibe ji bîr nebin û navên wan bi tîpên zêrîn di dîrokê de werin nivîsandin ji ber ku wan rê li ber gelê Kurd vekirin û çanda neteweyî di dilê Kurdan de vejandin.
