Nezîr Palo ne helbestvan ba, we min li vir nedidît.

Qado Şêrîn

Do şahiya helbesta Nezîr Palo bû,

Piştî min rexneyên tûj û giran li helbestên Nezîr Palo kirin, me ew kenê ji dil avêt ser pişta helbestê, êdî ji bo min piştrast bû ku Nezîr Palo di asta rexne û helbestê de ye.

Min di destpêka axaftina xwe de got: Nezîr Palo ne helbestvan ba, we min li vir nedidît.

Helbestvan ew e yê ku ji helbesta xwe bawer be, êdî rexneyê bi kêfxweşî dipejirîne.

Helbesta serkeftî û rasteqîne ew e ku mirov dixwîne, nalikume, naraweste, û li movika dawî bêhna mirov derdikeve, û di navbera xwe û nefsa xwe de dibêje: xweş bû.

Kêm in yên helbesta baş û ast blind di dema dijîtal de dinivîsin, Nezîr Palo yek ji wan e.

Berdewam bike dosto, helbest li te digere, giyanê me jî bi xwendina wê re rihet dibe.

——————

https://www.facebook.com/qadosherinn/posts/pfbid04tdZdNvg2h1UpjAenQLVMUt9uFzoRZJEGzEQsaT9neMiLayPhARFSLEPzSNfEWtNl

 

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…