NEWROZ.. RONÎ DIDE ÇIYÊ

Fewaz EBDÊ

 

Xak

            rehên xwe li ber ronahiyê vedike

            rokê weke piyaleke meyê di 21ê Adarê de vedixwe

Çiya

            xeftanekî ji bê davêje ser mile xwe

            radibe ser tilîkan û çirayên xwe li quntaran vêdixîne

            li asîman reng vedidin

            canê dapîr û bapîran li ser serê me dirêsin..

Çem

            bêdengiya  Zivistanê ji ser milê xwe davêje

Kurdo

            mîna Sîmir ji nav terafê radibe

            li ser birîna devê şûr direqise

            û ji kevir û kuçên çiyê re distirê;

                        ewên ku yek rojê xayintî lê nekirin.

Kurdo û Xweza hevalcêwîne

            ew tayê geyayî zirav e ku serê xwe

                        ji qelşên keviran derdixîne

            ew çûkê ji devê tivingê direve.

Kurdo siya stiranên li keviyên çem e

Kurdo û Xweza

            mîna du evîndarên piştî demeke dirêj hev bibînin

            hev himêz dikin

            di çavê wî de azadî û

            li bejna wê kirasekî gulgulî.

Newroz

            ne hema rojeke

            ne hema cejneke

Newroz

            deqa li destê dayikan e

            birîneke kesk e di sînga dîrokê de

            dûmana ji hinavê efsanê dertê

            dengê Kawa ye çaxê di ruwê hesin de qêriya

            agirê Kawa ye û hê terafa wî di destê zarokan de difiride

                        weke stiranekê

                        weke şûnbirînekê

                        weke sûndeke herheyî

                                    nifşek disperse nifşekî

Di bajarên bi hesin bendkirî de

Di sikakên navan dadqurtînin de

            Zarokên kurd rokê li ser dîwaran çêdikin

Karmend ji kar direve

Xwendekar ji dibistanê

            çikû riya dibistanê girtiye û

            Newroz deriyê xwe ber bi asoyên bêdawî ve vedike

Newroz

            agireke li jora çiyê

            qublegeha xaka ji mirinê radibe

            di qirika bablîsokê de; şîhîna xortan e û

            keskesoreke di nav tiliyên qîzan re bazdide

Newroz

            di çavê qîzan de kirasekî ji rivîna agir e

            keç û xort xwe di ser xeleka agir re çemdikin

                        xwe davêjin serdemên nehatî

Çiya xwe dadixe û li wan temaşe dike

Xak navê kesên di ser re bûrîn dinivîse

            Ew navên ku

                        bûne reh

                        bûne stiran

Newroz ne hema rojeke

Newroz çîroka azadîxwazan e

            azadîxwazên bi zengelorka xwe

                        qeyd û bendên zordariyê şikandin û

            bi xwîna heyvê gul avdan.

Newroz nûkirin e

            nûbûn e

            hêvî ye

            azadî ye

            keskesoreke zindî ye

            di sînga asîman de stiraneke kurdî ye

Agirê Newroza ne hema xetîreke

            ew bîrdanka bapîran e

            qarîna Kawa ye

                        Ejdehak têk bir û ro ronîkir

Kurdo!

            Çiqasî Newroz dişibe te;

            Her ku dijmin wê diperçiqîne

            di bin nigê wî de

                        dibe kaniyeke gul û

                        di birîna hebûnê de dipişkuve.

===============

Tablo, şêwekar: Luqman Ehmed.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…