Adil Xelîl
Ji dûr hatin.
Bajarekî nenas, koçberin, dîsa xerîbin.
Her tişt wan diqewitîne,
Careke din wan bi dûr dixîne.
Mijek sitûr li wan rasthat
Ta bi qotê serê xwe
Di navde çûn
Mijek sitûr ew dorpêç kirin.
Çi mêrin, lehengin!
Bi hêvîyan mişt bûn
Hêvîyên qelew û giran
Xeyalên wan jî pirr sadebûn
Mişt ronahîbû
Mîna tîrêjên Gizingê
Ku ji tasa royê diherikîn.
Siwîsra, 30.11.2024
Nêrîna te ji bo başkirina naverokê alîkar e
Rewan Oso Tu çûyî, şev bi hesreta te sar û dirêj bûn… Dil jî bêyî te qerisî, li pey çûna te civata…
Baran Heso Gelek caran ji xwe dipirsim çima ez?! Gelo bedewiya min bûye belaya serê min ku ez im, di çi zemanî…
Ezîz Xemcivîn Dema destên min di xatirxwestina destên te de diramin, ji pîvana jana azeriyê dilzar dibin! Gulşeng bi serê lêvan jî…
Rewan Oso Tu çûyî, şev bi hesreta te sar û dirêj bûn… Dil jî bêyî te qerisî, li pey çûna te civata…
Baran Heso Gelek caran ji xwe dipirsim çima ez?! Gelo bedewiya min bûye belaya serê min ku ez im, di çi zemanî…
Ezîz Xemcivîn Dema destên min di xatirxwestina destên te de diramin, ji pîvana jana azeriyê dilzar dibin! Gulşeng bi serê lêvan jî…
Şîrove (0)