Adil Xelîl
Ji dûr hatin.
Bajarekî nenas, koçberin, dîsa xerîbin.
Her tişt wan diqewitîne,
Careke din wan bi dûr dixîne.
Mijek sitûr li wan rasthat
Ta bi qotê serê xwe
Di navde çûn
Mijek sitûr ew dorpêç kirin.
Çi mêrin, lehengin!
Bi hêvîyan mişt bûn
Hêvîyên qelew û giran
Xeyalên wan jî pirr sadebûn
Mişt ronahîbû
Mîna tîrêjên Gizingê
Ku ji tasa royê diherikîn.
Siwîsra, 30.11.2024
Nêrîna te ji bo başkirina naverokê alîkar e
Ezîz Xemcivîn Were, Çav li ber te raxistî ne, pirsê li pêjna te dikin. Bi kilçîv tîpên navê te li pertûka mijankan…
Rewan Oso *Têbînî: Nivîskarê bi evê çîrokê di mehrecana kurteçîroka kurdî de (xula yazdemîn) li Qamişlo 14.10.2026 xelata sêyem wergirt... Nebêjin, nikare…
Rewan Oso Ximav zêr bû nivîsand Me li ser riya wî şopand Şêr û mêr bû kurdî xwend ... Kurdî şêrîn ziman…
Ezîz Xemcivîn Were, Çav li ber te raxistî ne, pirsê li pêjna te dikin. Bi kilçîv tîpên navê te li pertûka mijankan…
Rewan Oso Ximav zêr bû nivîsand Me li ser riya wî şopand Şêr û mêr bû kurdî xwend ... Kurdî şêrîn ziman…
Hozanê Girkundê Dilê min bûye, çemekî, ji girî Bi hêsiran Rûyê dûriya te, dişom! Li ber kendalên, xeyala te Kevala, hezkirina te…
Şîrove (0)