Fewaz EBDÊ
Bêriya te dikim
Gava ku tu sivik û hêdî dimeşiya
tu ditirsiya xaka westiyayî şiyar bikî
Çente di dest te de
Ne derman bûn tê de
Mistek stêr bû û
şûşeyin tije ronaniya heyvê
Mîna sirrebayekî jixwebawer
bi derencan ve hildikişî
Te li deriyan dixist
malan dilên xwe ji te re vedikirin
Te destê xwe datanî ser birînê
berî li derman bipirsî
birîn dihat hev
Bêriya kenê te dikim
Dema tu serxweş dibû
ne bi meyê
ne guvaşa tirî
lê bi dengê bilûreke kevnar
bi keserekê di ber stiranekê re
hê li ber çavê min e
hejandina serê te di ber stiranan re
mîna sofiyekî bi sirr ketibe
Weke doh bû
Dema bi Piskilêt diçû li nexweşê xwe dipirsî
siwarê helbesteke rêwindakirî bû
Tu li tirimbêlan siwar ne dibûyî
Lew te ji camên girtî hez nedikir
Tu lawê bayê azad
Lawê axa paqij
Lawê hejar û belengazan bû û
te dilê wan nedihişt
Bêriya te dikim
Çaxê şevê ji te dipirsî: Ma tu ne westiyayî?
Tu dibeşişî weke ku westan ne ji te re çêbûbe
Tê bîra min
Xweş tê bîra min
Gava te piyal dagirt çeqilmast û
noşa rêbiwêrên
di bîrdanka te re dibûrîn hildida
û te digot: Çi dibêjin bila bêjin
Ez dizanim kî me ez..
Berî 8ê Avdarê
Berî tu li biyaniyê bibanî
Berî ku dûrî sikakên tu himêz kirin
dilê te raweste
Te nexwest
şîn û xemgînî çiya derbaskin
Te ji birayê xwe re got:
“Beriya 21ê Avdarê wan agahdar neke
Bila hêsir û rundik
tevlî ronahiya agirê Newrozê nebin”
Çawa berbang li şevê vedigere
tu li Qamişlo vegeriya
Çawa li ser Cegerxwîn giriya
Çawa ji darbesta Mihemed Şêxo re stira
Qamişlo li ser te giriya
Çawa çem libên baranê hildigre
Milan tu hilgiertin û
di nav helbest û awazan de tu veşartin
lê tu ne mir…
Bêriya te dikim
Dema tu sivik û bi hêdî dimeşiya
Em li te digeriyan û
niha gava em li te digerin
bêhna te bi bayê derdorê re dikêşin
siya te li ber ronahiyê dibînin
û di dilê xwe de
welatekî dibînim
navê wî: Ebdulmecîd e
Bêriya te dikim
Bêriya te..
