Fewaz EBDÊ
Şeva qirkirinê
Şeva wêranê
Şevek ji şevên Remezanê
Şevek ji Adara kulên kurdî
Osmanê Ebdo malbat li dora xwe kom kiribû
Xewna zeviyeke genimî berfereh ji wan re digot
Şeva wêranê
Çivîkan baskên xwe ji sibe re amade dikirin û
Keçika biçûk stêr li ser tiliyên destê xwe dijmartin
Sibeh hat
Sibeh hat, lê ronahî şaş mabû!
Sibeh hat, lê teqînekê ji baskê hesinî mirin li asîman dinivîsand
Di çend çirkan de xanî bû ax û xwelî
Nivîn bûn gor û banê xanî bû asîmanekî vekirî bêsînor
Osmanê Ebdo yê bav, nema bav e
Bû qarînek bi hustê Xwedê ve daleqandî
Hevjîna wî Xezalê nema dê ye
Bû bayek û di nav tozê de li zarokên xwe digere
Ahîn, Dicle, Dilovan, Yasir, Salîhe, Fewaz û Evista
Bûn heft balindeyên şîn
Wê kî dilên wanî nazik di nava desmalkên qetyayî de hilgire!
Wê kî baskên Ronîda û Narînê li wan vegerîne!
Lêêê
Kes nabihîze!
Bajar kevirekî bê deng e
Hikûmet li seta xwe dinere
Civaka navdewletî li ber neynikê bejnûbala xwe ditivtivîne û
Daxuyaniyeke ji xweliyê dinivîse
Ti agirî venamirîne
Bêdengîîî… bêdengî…. bêdengî
Hikûmeta Sûrî ya ku devê xwe venekir, misilman e
Dewleta Tirkî ya ku baskê mirinêyî hesinî di xwînê çand, misilman e
Û malbata ku wêran bû jî misilman bû!
Û kesî misilman negote Çima?
Devê yek mizgeftê venebû!
Di pencerên wan de tenê zingîniya bêdengiyê li hev dizîvire!
Kanî ew Xwedayê ku wan li bergeşa Fitorê vegerîne?
Wê kî çîrokên ku şeva bûrî, berî razanê digotin, binivîsîne?
Wê kî baskê birîndaran bicebirîne?
Li Kobanê
Di bin asîmanekî lal de
Xwîna malbata şehîd di nav kevir û kuçan re diherike..
Xwîneke bê sî ye, ji ber ku rok jî kuştin!
Rok jîî
Kuş…..tin.
