Destûra “Colanî”

Ezîz Xemcivîn

ji kalanê riha xwe şûr bi şûr ew deranî:

“Ez şandyarê Xwedayê we me,

berê xwe nedin asmanê dûr..

Serperişt im,

mirîdê mizgeft im

dijminê dêr, laliş û kenişt im..

Colanîyê bav û kalan

Mekehiyê resen im,

xurmexwir im,

mîzvexwir im,

reşkevirperest im,

neviyê serwanekê hêştiran im,

serokê we me,

ez Colanî me!

Guhbidêr in,

ev e destûr,

ev e ronaka evro,

paşeroja nêzîk û dûr,

bi xwe ve hilawistin,

berbejn û nivişta we ye, ev destûr..

Colanî me,

dê mejiyê we ji hiş çol bikim!

Sengerên şaristaniyê li kû bûn,

gava me dadweriya asmanî pêk anî?

Gava bi şûrê Islamê

me zêr û zeber,

mal û milk,

jinên ciwan,

koçk,

sera,

keleh

û dîroka miletan bir bi talanî..

Xar û êrîşên me gihan welatên dûr

em li ser kelexên mirovan,

li ber çemên xwînê û samanên giran

bûne dewleta herî bilind..

Colanî me,

Islamî me,

ji bil evê ol û rêkê,

li jêr sîwana vexwednameya me

cihê we Gawiran nîn e..

Serê we û şûrê me

baskê we û cawbirrê me

zimanê we û xincera me

Xameya E. Xemcivîn û topên me

hişyar bin,

ji şikeftên Torabora

ji bin pala Bin Ladin, Zerqawî û Bexdadî

dîsa ji bo xêra we em hatin,

bi destûr û desthilat in..”

15.03.2025

Ezîz Xemcivîn

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…