Dr. Xelîl Omar
.Mişko çigara min vêx! ..Mişko qehwa şêrîn ji min re çêk! ..Mişko li telefonê vegerîn! ..Mişko cilan rax! ..Mişko ..Mişko..
– Weyla min di wê rojê de jardaniyê; roja ko tu tê de ji min re bû kevanî! Mişko got û lingê xwe li beroşa malê da.
– Bê bexto tu ji kêza xwe re…
Dr.Xelîl Omar
Hêdî law Misto pişta te ketiye ber te, bera Rizo û Rûto vê mîratê daxînin, jartêketê weke risasê ye! ..Lawkên min, metika we bi goriya we be, hûnê bi hemdê xwe wê deynin ser blokan! Xatûnê got û hûçikê xwe bi bêvila xwe xist û li dora pîkaba sûzûkî çû û hat.
..Piştî ko Rizo…
Dr. Xelîl Omar
Qey karê min nema, bilî ko ez li ser vê riyê herim û bêm! Ev hivqas sal ez ruhê xelkên distînim, min kesek mîna Hemzo ruh bi dims nedîtiye! Dengê Melkemot ji der ve hat û pê re bû reqi-reqa diran û teşkên mêrikê nexweş. Çima na; Hemezo bi çavên serê xwe li…
Dilovan Çeto
Di roja sêyem de dayika Hesen û herdû keçikên xwe li gel malbata ku ew pêşwazî kirin, liser sifreya firavînê kom bûn,û berî têr bixwe careke din bi girî ji ser xwarinê rabû û berê xwe da odeya xwe.
Xanima malê jî dev ji xwarinê berda û li pey çû,li kêleka wê rûnişt,destê xwe…
Sedîq Mella
Dibêjin:
Şivanek Hebû her roj pezê xwe dibire çolê, li ser (Şikêreke Keviran) dirûnişt û dest bi bilûre xwe dikir, û herî awazên xweş jê derdixistin.
Rojekê dema wî li bilûre xwe dide dît go marek ji wê şikêrê derket û li ber bilûra wî dans kir (reqisî) û bi dawiya rojê re (zêrek) ji yê…
Sedîq Mella
dibêjin:
Ahrîman bihîst ko Fer`ewn ji miletê xwe re dibêje:
(ez xwedayê we me!)
Ahrîman xwest vî xwedayi bibîne. …!!!!
Hilkişiya ber dergehê eywana fer`wen û li dergeh da.
Fer`ewn pirsî ew kî ye?
Ahrîman deng ji xwe ne anî û bersiv neda .
lê dîsa li dergeh da.
Fer`ewn pirsî :
Ew kî ye? Ahrîman dîsa bersiv neda .
Fer`ewn berê xwe da dergeh û…
Mahir Hesen
Rojekê ji rojan, mîr li hespa xwe siwar bû û kete ser rê bi nêta nêçîrê, sehê wî jî da pey, wesa dem derbas bû, hêdî-hêdî roj diçû ava û tîrêjên wê xav û sist dibûn . Weha rojê xwe bi kirasê reng agirî dapoş kir. Û asoyê mîrgehê sor bû .
Mîrî xwe berhev…
Zîlan Hemo
Min xwe dabû pişt dîwarekî ji kevirên reşên çeqmaqî, qasî min bi kerb destê xwe li dîwar quveştibû xwînek henarî diniqutî nav her du lingên min ên ku ev sê sal in xwîn di wan de neherikiye, lêvên min dilerizin…qirika min dêşiya…dilê min bi min dişewtî bihtirî dilê min bi wî zarokê ku beriya…
Reşad Şeref
Dem peyîz bû, roja min ya pêşî bû ez diçûm dibistanê, dibistana me ji sê odeyên kelpîç pêk dihat, sê odeyên hevrastî hev.Di hewşa dibistanê de, gundiyan lodên qirş danî bûn ji bo bêxin ka û li zivistanê bidin sewalên xwe, ew lodên qirş gelek nêzî hev bûn, kesekî bîr nedibir ko zarokek nefêm…
[Ji çîrokên sînor -3]
(Serpêhatîya her penaberekî kû sînor derbaskirî ye yan jî wê rojekê derbask ê)
Lewend Dalînî
Di paşîya cemseyên leşkerî, ew tevde ber bi Nisêbîn ve birin…Nisêbîna kû weke wan di bin bandora granîya wê șeva bi çavên melûl li bendey mêvanê xwey westîyayî dima? ew șeva ku nema li wan di qedîya? di dîmahîkê…
