Şiyar Silêman
Hêja Cegerxwîn, bilind Cegerxwîn,seyda Cegerxwîn
Îro sal û dem di ser koçkirna te re va bûrîn
Bawer ke seyda hê çavên kurdan, li ser te digrîn.
Çawa ji bîr kin dilê evîndar
Çawa ji bîr kin milê giranbar
Çawa ji bîr kin cergê birîndar
Dema te koç kir, dil pir naliya, ceger kaliya
Me dil xweş dikir,me digot :
Şînek e, çend roj xemgînî, paş re dê bar kin
Me nedizanî, her helbestek te,
di roj û şevan kul û derdên me dê tevdan rakin
Em xweş dizanin, te erk û karên xwe tev pêk anîn
Na seydayê min! di vir de şaş im, te barên giran, zêdî karînê,li ser mil danîn
Ji lew çavên te, ji hêsrên xwînê, bibûne kanî
Tev tengezarî, tev belengazî, di rêça dijwar,
di rêça dirêj, te ser nedanî
Welat ji bo te, bû xwedawendek, te jêr nimêj kir
Te gel pêk anî,ji bo nimêjê .. bo doza pîroz,li pey xwe rêz kir
Helbestên te bûn, lavijên pîroz, di dilê kurdan
Her evîndarek, her dilbiarek, her birîndarek ..
ji bo wî tu bû hevparê derdan
Civaka kurdî bê tîn û sar bû, ( Pirîsk Û Pêtî ) , di nav de dada
(Sewra Azadî), dîwana diwem, te kir dermanek, pir giranbiha bo êş û derda
Êşên gelê te, dabûn dilê te,
ji lew( Kîme Ez ), te kir nasname ,
bû danasînek bi navê kurda
Seydayê hêja! Bi van dîwanan te dil sar nebû,
ji lew ya çara, dîwana( Ronak), bû (Zinda-Vista) nameya pîroz ,
rêça gelê kurd,te pê( Şefeq)da
Dîwana ( Hêvî ), hêviyên kurdan te pê geş kirin
Dengê (Aştî)yê , xweş gihaye me ,
helbestên di wê , gel rûgeş kirin
Seydayê min! Ew şûva te ajotiye bi xwîna dilê xwe
Va îro ciwanên te bi dilsozî diçînin
Seydayê min! ew nameya pîroz a li pey xwe ku te hêla
Şagirtên te yên perwer li cîhanê d‘gerînin
Seydayêˈm: te bar kir, lê li pey xwe, wa te hiştin , pir cegerxwîn
Seydayêˈm: di gora xwe vehêse, tê di dil de her bimînî rewan û xwîn.
