PEYVA TAZÎ 19

 Dildar Ismail           

 ((Dema kûçik dizê çewrik jêre çê dibe û dema kûçik pîrdibe dibê bela xwediyê xwe  û dema dimrê mirina zer, dibê bela gondiya , cewrik bizorê mezin debe û dikeve şûna kûçikde , cewrik namîne cewrik cewrik dibê kûçik û kûçik tune dibe))
dunya çirt û virte li hev dizîvire rojek jêre û roja dîjî jêre hemî gelê cîhanê wilo dixwazin lê qet nabe weka ku yek dixwaze

perlamanê osmaniya civiya 17.10.2007 û biryar da ku ardoxan û hikûmata xwe karibin cendirmê xwe derbasbikin başûrê kurdistanê ,û sînorê dewlata îraqê derbasbikin heger sînor hebin, û başûrê kurdistanê bixin garana cendermê osmaniya carek din qey dixwazin demê bi paşve vegerînin . û serdana serûkê sûriyê başar alasad di vê dema hade bona turkiyê ,peyveka ji tazî tazî tire ne diciyê xwede hat û serê xwe di tewîne da ku derî derbasbike û dibêje ji mafê turkaye ku sînorê îraqê derbasbikin û talaniya teroristan pêkbînin ,( tir li kû û das li kû ) ka ew dema dostaniyê ka ew dema serdaniyê ew dema ku…….????? lê weka ku gundiyê kesî behsa wî nedikir çû ser tahta camiyê û bi xwede birî …lê heger turk birastî ji bona pkk derbasdibin ,gelek caran derbasdibûn û tiştek pêknetanîn . û bi paşve divegşan.lê ez bawerim ku bi osmanî raman dibin û di xewna de dijîn lê mixabin ku bi derengî hişê turka hat serê wan ku ji roja ketina îraqe bi hemî hêzên xwe derbasnebûn lê dem derbasbû nepirse ,û serokê sûriyê û kesê ku ew birêkirine û ew fêrî gotinan kirine, baş dizanin ku parçek ji kurdistanê hêdî hêdî rizgardibe û bakur û rojava û rojhilat bixweve dikşîne weha namîne  ew baş dizanin roj xwe divegerîne û bindestî namîne. Bera ji xwera li hev bînin çîrok û çîvanoka ,û bera kesên ku pesnê serokê sûryê didan bera lê borînê ji gelê kurd bi xwazin .wê ciyê şahiyê û ser firasiyê bê ciyê dîmoqratiyê bê ,ciyê hêviyê  bê .
19.10.2007

  

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…