ARGUN


Ereb Horê
Omîdên pêçayî
Bi sênc û sîma
Azadiya bingor
Derbirîna qedex e
Bi bizd û nêz
Hûnan û
Di kiloxan de
Êwirandin.
Siloganên bandor giran
Xemûr avête çavan.
Zehakan
Mejî mêtin û
Çinîn mêwê zeviya,
Berên tekûz
Avêtin guvşê
Kerifên, ji noşavê
Şahên dirava.
Cef û bizav
Noşîcan verêtin
Gewriya gayên gemşê.

Nêçîrvanên qazanca
Qirşên xistin
Tenişta  balindeyên mit
Û ez dîtim
Kawik û sade.
Awir ji min vedan,
Di yek argûnê de,
Lodê pêstûriyê
Bişavtin.

Argûn hin bi hin
Bp pereng.
Alavê,
Ronî da şevê
Gewr e bpn lîstik
Ardiwê tterafê,
Çav bel in
Vê carê,
Bi serê rima
Bîrdoza ve
Mîz dikin.

Balunde
Gêşe gêşe
Ber bi asîmanê
Sahê ve, hiltên
Ji asoyên
Berfireh,
Dikişînin azadiyê.

Nêçîrvanê delêva
Segvanenekî tîr
Di pindilê de ye,
Vala diçepin
Qoçê wî vegirtî.
Xêlîvan,
Çepika saz dikin
Bilind, bilind
Tê dengê tilîliyan.

Spartakos
Ne bi tena xwe ye,
Vê carê
Kombars
Rolê sereke dilîzin
Xirdest
Dihûnin tevnên asê.
&&&&&&&&&&&&

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…