Ez û Dilbikul Cizîrî Helbestvanê Cizîra Botan

 

Konê Reş

Ji mêj ve, min divîbû şarê Cizîra Botan bibînim. Ne tenê dîtin, lê belê ku çend rojan jî lê bimînim, lê razêm û çarşiyên wê ji nêzîk ve bibînim, bi xelkên wê re biaxifim.. Jixwe serdana gora Mem û Zîn, Melayê Cizîrî, Medreseya Sor, Birca Belek, gora Nebî Nûh xewnek ji xewnên min bû. Ev navên ku ji mêj ve min bihîstibûn, lê min ew nedîtibûn, xewin bû ku serdana wan bikim..
Di roja 20ê tebaxê 2008an, li ser daxwaza şaredariya bajarê Cizîra Botan û serokê wê birêz Aydin Budak, çûm bajarê Cizîra Botan, da ku beşdariyê di wan rojên çand û hunerê yên bi navê (Ziman rûmet e û rûmet ziman e) bikim.

 

  Destpêka panela min bi van gotinan bû: “Li ser daxwaza xelkên Cizîrê, bajarê Cizîrê û serboriya wê ya dîrokî ku landika şaristaniyê ye.. Li ser daxwaza şêxê nêçîrvanan Mîr Mihema û herdu pezkoviyên wê; Efno û Hejale.. Li ser daxwaza Mîr Şeref û medreseya Sor.. Li ser daxwaza meleyê Cizîrî û Selamayê.. Li ser daxwaza Feqehê Teyran û Ava Dicle.. Li ser daxwaza Ehmedê Xanî û Mem û Zînê.. Li ser qêrîna Mîr Bedirxanê Botî di Birca Belek de ku (Dîn dînê Xwedê ye, em tev birayê hevin), yê ku ku biyaniyan di derheqa wî de gotin: (Bedirxan edalet e û edalet Bedirxan e), û li ser hawara Xelefê Şûvî: “Ez Xelef im Xelef im  Haware Mîro hawar e..”..
  Li bajarê Cizîrê, çav bi helbestvanê wê birêz (Dilbikul Cizîrî) ketim. Evê ku ala Cizîrî, Xanî û Teyran hildaye ser milên xwe û qebûl nake Cizîr bê helbestvan bimîne.. Cihê wan bi hunandina helbestên xwe dadigire.. Min û wî çend rojên xweş bi hev re derbas kirin.. Piştî ku ez zîvirî Qamişlo, di çûna xwe a Cizîrê û helbestvanê wê Dilbikulê Cizîrî de ponijîm û min ji xwe re got:
Çiyayên bilind bê teyrên baz nabin.. Geliyên kûr bê av nabin.. Bajarê Cizîra Botan bê helbestvan nabe..
Wek ku kurd dibêjin: Dil li cem dila ye.. Helbestvan Dilbikul Cizîrî jî, ev helbest li dor naskirina min xwe, di rûpelê xwe de belav kiriye:
(Helbesta Min a der barê Rêzdar Konê Reş de
Konê Reş…
Ronakbîrê me Kurda ye Konê Reş
Bizanin gelkê hêja ye Konê Reş
Ku Kurdistan welatê wî esasî
Lê ew xelkê Rojava ye Konê Reş
Welatperwer û kurdperwer û Kurdhez
Bo xelkê Kurdî Seyda ye Konê Reş
Dema pênûsê kar tînit bi rastî
Kulîlka baxê medya ye Konê Reş
Nivîsên wî dixwînim ez bi lezzet
Bi wî Qamişlo ava ye Konê Reş
Evîndarê Bedirxanên Cizîrî
Di der heq wan de zana ye Konê Reş
Belê her çendi hinkê kal bibit jî
Lê şêrîn şubhê helwa ye Konê Reş
Dixwazim ez temen gelkê dirêj bit
Ji Dilkul bo wî dua ye Konê Reş.
Dilbikul).

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…