AXÎNA BAJARÊN RENGÎN


Xizan Şîlan

dayê, rebenê
diwarên avahiyan bi ser min de
hilneweşiyan
tofana muhendis û mutehidên diz
sekbav, bêwijdan
bêdilovan, bextreş

harbûyî, çavbirçi û heramzade
bi ser laş û giyanê min yê sefîl de
hilweşiya
kefenekî reş
li cendekê min
yê bêguneh û bêçare
hate pêçandin
darbestan şerm kirin
dêleguran
ez bi saxî xistim
tirba bêxwedî, bênavnîşan
û bi axa sor hatim
nixumandin
ez
naleta serdeman li kujeran
dibarînim
kesek qêrîn,êş
nalîn û hawara min
nabihîze
di bin kavilên wêran de
can dikişînim
ji tîna qewirîm
ji ber birçîbûn û sermayê
dicirifim
henas li min
diçikê
gelo ev qedera min e
pênûsa helbestvanan
xwîn vedirişe
kelime û gotin li ser ziman
qurifîn
rûpelên defteran
qurmiçîn
nasnameya min di ferhengan de
cîh negirt
heyvê reş girêda
ji çavên reşewran rondikên sar
diniqutîn
asîman lerizî, roj tevizî
movikên pişta demsalan
şikest
gund û bajar bûn toz û qûma
çolistanan
teyr û tilûran berê xwe dan
warên nediyar
kulîlkên bax û bostanan
nepişkivîn
xewa şevên şîrîn
li dayika min ya kezebşewitî
herimî
ez bûm qurbanê sextekar
û fêlbazan
çima cîhan ker û lal e
ka mirovahî li ku ma ye
eyyyy hawar hawar
ev çi karesateke
bêreng e
ev çi mirineke bi jan
û bêdeng e

2023-02-09
Stockholm

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…

Hozanê Girkundê

Bajarekî wêran darbesta evîneke
Westiyayî
Li ser piyê xwe hildigire
Bi dilekî şikestî
Xulmaş dibe!
Jiyan digrî
Êşê bi rondiken zemînê dişo
Perperîk
Şevnema li ser pelên
Sibehan dinosînin!
Zarokên pêxwas bi morîkan
Dilîzin sarbûna axê
Maçî dikin û qevdên hermelê
Bi dîwarê xewnên xwe
Dadilqînin!
Her tişt li derdora xuristê
Tê….guhertin
Babelîsk li beyaren payîzê
Keserên salan kom dikin!
Darên pîr toza
Demsalan ji ser xwe diweşînin
Rengê rokê bê…

Mehmûd Badilî

Sûriyê, piştî salên dirêj yên şer, parçebûn û wêrankirinê, derbasî qonaxeke pir hestiyar bûye, qonaxeke ku dê rengê dewletê û paşeroja têkiliyê di navbera pêkhatiyên wê de ji bo salên pêş de destnîşan bike, ku ji hemû aliyan tê xwestin ku ji mentiqê serdestî, mandelkirin û tunekirinê derbasî mentiqê lihevhatinê û avakirina dewletê bibin….