Dr.phil. Ebdilmecît Şêxo
Di meha 10, sala 1993 an de, çar nivîskarên Kurd ji (Çiyayê Kurmênc)1-Heyder Omer, 2-Rûxwaş Zîvar,3-Elî Cefer û Ebdilmecît Şêxo bi hev re civînek fermî li darxistin, piştî danûstandinek dirêj û kêrhatî di wê civînê de, wan birayar istandin ku roja koçbarkirina Seyda Cegerxwîn, helbestvanê Kurdistanî,dengê gelê Kurd li seranserî welatê Ehmedê Xanî,Mileyê Cizîrî, ku roja 22.10. an hersal bibe (ROJA HELBESTA KURDÎ) li Rojavayê Kurdistanê.
Vê komîtê gelek vexwendname şandin ji hemû helbestvan û hezkiriyên
wêje re (Efrînê,Qamuşlê,Kobaniyê,Şamê) û di 22,meha 10,sala 1993 an de
mehrecana (Roja Helbesta Kurdî li Kelha Horî li Navçeya Efrînê
Lidarket).
wêje re (Efrînê,Qamuşlê,Kobaniyê,Şamê) û di 22,meha 10,sala 1993 an de
mehrecana (Roja Helbesta Kurdî li Kelha Horî li Navçeya Efrînê
Lidarket).
Di vê fêstîvalê de (25) helbestvan û nivîskarên payebilind li (Kelha Horî) beşdar bûn û mehrecana yekê bi helbestên xwe dewlemend û geş kirin. Lê li vir hêcayî bîranînê ye , ku em navên helbestvanên rêzdar jî bi xwendevanên vê gotarê bidin nasîn: 1-Seydayê Tîrêj,2- Diya Ciwan 3- Hawarê Gundî (Heyder Omer),4-Rûxwaş Zîvar,5-Omerê Lelê,6-Dêrsim,7-Rifet Şêxo, 8-Tengezar Marînî,9-Axîn,10-Nesret Hebeş,11-Mihemed Hemo,12-Mûmê welat,13-Şêrgelê Kurd,14- Fethela Huseynî, 15-Xemgîn Remo,16-M.Bêkes,17-Axîn,18-B.Cîger.19-Îbo,20-Şîlan,21-Hişyar,22-Xanim,23- Ebdilmecît Şêxo 24-….. 25- …….).
Di 30 .10. 1996 an de me di hevpeyvînekê de , di bin navê Şêrgo Bedirxan de pêşniyar li hemû helbestvanên beşên Kurdistanê kiribû ku ew roja koçbarkirina helbestvanê Kurdistanî (22.10)an li beşên xwe jî bikin (Roja Helbesta Kurdî), ta niha (29) sal têper bûn, lê pir û pir mixabin wêjevanên me li sê beşên mayin pêşniyara me di piş guhên xwe re derbaz dikin; tu dibêjî qey; Kurdên Rojavayê Kurdistanê ne layîqî pêşniyaran ne,divê ew tenê guhdar bikin !!! .
Di rastiyê de;pir caran gelek kesayetiyîn rewşenbîr ji ber vê helwesta neyênî ji birayên xwe bêhnteng dibin û ew ji xwe dipirsin, ma gelo ! Divê gelê Kurd li Rojavayê Kurdistanê herdem GUHDAR be û ne PEYVDAR be.???
Hemû wêjevan, ronakbîr, siyasetmedar baş zanin ku ji çend salan û vir de, di 15 Gulanê de, bi boneya roja zimanê Kurdî sêmînar û aheng lidardikevin,zimanzan, nivîskar û mamostên zimanê Kurdî li hemû navçeyên Rojavayê Kurdistanê jî bi dilên germ vê cejna nirxbuha pîroz dikin, ew nabêjin: EV BIRYAR JI ME DERNEKETÎYE!
Ew yekser pabendiyê bi pêşniyarên birayên xwe ji beşên din dikin ,bi sîngên fereh û bi wireyên bilind wan jî dipejrînin .
Me hîn gotibû jî, eger gelê Kurd li sê beşên Kurdistanê naxwazin pabendiyê
Bi pêşniyara Kurdên Rojava bikin , dîsan ne xem e,lê em pêşniyar dikin ku nivîskar û nemaze helbestvan, rojekê ji rojên dayikbûnêa helbestvanekî Kurd di beşên xwe de destnîşan bikin û mehrecanên xwe lidarxînin,lê ev pêşniyara jî li cem birayên me bê nirx bû ???
Em zanin ku gelek nivîskarên herêma Kurdistana îraqê dê bêjin : Erê Kurdên Sûriyê salê carekê mehrecana helbestê lidardixînin ,lê em di salê de pir mehrecanan li dardixînin,lê em pêşda ji berêzan re dibêjin: Em dibjin bila rojek taybet ji bo fêstîvalê were destnîşankirin û hersal di wê rojê de mehrecan were lidarxistin û nûnerên beşên din jî li mehrecanê beşdar bin û bi vî rengî jî hemû helbestvanên beşên Kurdistanê wê hevdu nas bikin û gengaziyek berfereh di pêşrojê de li pêş nivîskarên Kurdistanê çêdibe ku ew (Yekitiya Nivîskarên Kurdistanê) ji çar beşan ava bikin.
Di 30 .10. 1996 an de me di hevpeyvînekê de , di bin navê Şêrgo Bedirxan de pêşniyar li hemû helbestvanên beşên Kurdistanê kiribû ku ew roja koçbarkirina helbestvanê Kurdistanî (22.10)an li beşên xwe jî bikin (Roja Helbesta Kurdî), ta niha (29) sal têper bûn, lê pir û pir mixabin wêjevanên me li sê beşên mayin pêşniyara me di piş guhên xwe re derbaz dikin; tu dibêjî qey; Kurdên Rojavayê Kurdistanê ne layîqî pêşniyaran ne,divê ew tenê guhdar bikin !!! .
Di rastiyê de;pir caran gelek kesayetiyîn rewşenbîr ji ber vê helwesta neyênî ji birayên xwe bêhnteng dibin û ew ji xwe dipirsin, ma gelo ! Divê gelê Kurd li Rojavayê Kurdistanê herdem GUHDAR be û ne PEYVDAR be.???
Hemû wêjevan, ronakbîr, siyasetmedar baş zanin ku ji çend salan û vir de, di 15 Gulanê de, bi boneya roja zimanê Kurdî sêmînar û aheng lidardikevin,zimanzan, nivîskar û mamostên zimanê Kurdî li hemû navçeyên Rojavayê Kurdistanê jî bi dilên germ vê cejna nirxbuha pîroz dikin, ew nabêjin: EV BIRYAR JI ME DERNEKETÎYE!
Ew yekser pabendiyê bi pêşniyarên birayên xwe ji beşên din dikin ,bi sîngên fereh û bi wireyên bilind wan jî dipejrînin .
Me hîn gotibû jî, eger gelê Kurd li sê beşên Kurdistanê naxwazin pabendiyê
Bi pêşniyara Kurdên Rojava bikin , dîsan ne xem e,lê em pêşniyar dikin ku nivîskar û nemaze helbestvan, rojekê ji rojên dayikbûnêa helbestvanekî Kurd di beşên xwe de destnîşan bikin û mehrecanên xwe lidarxînin,lê ev pêşniyara jî li cem birayên me bê nirx bû ???
Em zanin ku gelek nivîskarên herêma Kurdistana îraqê dê bêjin : Erê Kurdên Sûriyê salê carekê mehrecana helbestê lidardixînin ,lê em di salê de pir mehrecanan li dardixînin,lê em pêşda ji berêzan re dibêjin: Em dibjin bila rojek taybet ji bo fêstîvalê were destnîşankirin û hersal di wê rojê de mehrecan were lidarxistin û nûnerên beşên din jî li mehrecanê beşdar bin û bi vî rengî jî hemû helbestvanên beşên Kurdistanê wê hevdu nas bikin û gengaziyek berfereh di pêşrojê de li pêş nivîskarên Kurdistanê çêdibe ku ew (Yekitiya Nivîskarên Kurdistanê) ji çar beşan ava bikin.
