Biro Metînî helbestvanê kurdên Libnanê bû

Konê Reş

  Bi min xweş e ku ez evîndarekî welat û zimanê Kurdî ji kurdên Libnanê, bi we bidim naskirin. Ew Biro Metînî ye, yê ku di helbesteke xwe de wiha dibêje:
Bihayî bihayî Kurdistan
Bi serê Mîtanî*, tev laş û can
Lê îro dijmin lê paldayî
Bihayî bihayî Kurdistan..

*    *     *
Bihayî bihayî Kurdistan
Bijî Qadiyê Mehabad, bijî Şêx Seîd
Bijî Mistefayê Barzan
Bijî Kurd û Kurdistan..
  Ji encamên herdu rojnameyên ku Mîr Dr. Kamîran Bedirxan bi navê (Roja Nû û Stêr) li Beyrûtê, bi kurmanciya Latînî diweşandin û ew dibistana ku di sala 1943`an de ji kurdên Beyrûtê re vekiribû, gelek ji kurdên me, yên ku di pey bidarvekirina Şêx Seîd Efendî û hevalên wî re çûbûn Beyrûtê ku, piraniya wan ji xelkên Çiyayê Omeriyan û Tora Mihelmiyan bûn, fêrî xwendin û nivîsandina zimanê kurdî bibûn. Ji wan, Biro Metînî an Ibrahîm Metînî, yê ku wek yekemîn helbestvanê kurd di nav kurdên libnanê de tê naskirin.
  Biro Metînî; ji bakurî Kurdistanê, çiyayê Omeriyan, gundê Metîna bû.. Ew di sala 1909`an de li gundê Metîna hatibû ser rûyê dinyayê. Di sala 1930`î de derbasî binya xeta Fransawî, nav kurdên Rojava bibû. Çend salan mala wî li bajarê Amûdê û Qamişlo mabû û dostaniya wî bi nivîskarên kovara Hawarê re çêbibû, di serê wan de seydayê Cegerxwîn.. Di dawiya salên 1930`î de mala xwe bardike Beyrûtê û li wir dostaniyeke mezin di navbera wî û Mîr Dr. Kamîran Bedirxan de çêdibe; li ber destên wî, di wê dibistana ku ji kurdên Libnanê re vekiribû, fêrî xwendin û nivîsandina zimanê kurdî dibe û herdu rojnameyên wî (Roja Nû û Stêr) li kurdên Libnanê belav dike.. Ew dostanî dirêjkiriye ta bi mirinê.
  Biro Metînî di roja 6`ê Adara 2001`an de li Beyrûtê koça dawî dike. Li ser daxwaza wî, ew di goristana malbata Hemiyê de, ya ku bi koka xwe kurdên Beyrûtê ne tê veşartine.
  Biro Metînî: Evîndarê Kurd û Kurdistanê bû.. Sofiyekî Mîr Kamîran Bedirxan û Mela Mustafa Barzanî bû.. Hezkerê ziman û peyva kurdî a resen bû.. Û ji encamên vê yekê û dûrbûn û hezkirina welat helbest hunandine. Komek helbestên wî bi zimanê Kurdî hene, lê ta niha nehatine çapkirin.. Ez wî, mîna yekemîn helbestvanê kurd di nav kurdên Libnanê de dibînim.
*-Mîtanî navê kurê wî ye.
Konê Reş, Qamişlo

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Axîn Welat

Dema ku zimanek -kîjan ziman dibe bila bibe- dibe metirsî, wê çaxê helbet pirsgirêk ne di zimên bi xwe de ye, lê di dewleta ku jê ditirse de.

Li vê derê paradokseke kûr heye ku çawa ziman, ew amora herî hêsan ya ku mirov dan û stendinê…

Şukrî Şêx Nebî

ewr digrîyan..
lê..
ji keleboxa awiran dibarin..!
weke ..
kelegirî..
xwe vedigrin..
ser xewneravên şevên bêwar.. !?

zelale..zelale
zelale xîmav
çaxa xwe ..
dispêre kaxeza hîva lebatî..?
weko..
şebnem û xunavan
cawa xwe ..
ji dêmên gula pakrewana diparzênin..!

gotinên êvaran
nakevin qelşên dîwaran ..?!
de û de..
xwenan bilorîne şevê
xewn ..
dê cawa..
rastî xwenên xwe bên..!?
ku..
xîmava şevê
di parzêna hîvêda xwe neparzêne..!
û weko..
stêrkên…

Ebdilmecît Şêxo

(1)

(Serbûyerek)

Pêşrewê şagirt di Havîneke germ de derewek pir mezin li diya xwe kir û gote wê:Dayê!Hevalekî min gelek giranbuha ji Kobaniyê nexwaş e,ez dixwazim seredana wî bikim,ezê derdora du heftan li nik wî bimînim,lê di rastiyê de;Pêşrew bi dizîyê xwedanên xwe û bi nehênî li…

Mahmod Oso

_Hey hey daya min, daya Kurd,
Hêza te ji çiyayan mezintir e,
Bi ked û evînê tu dinyayê didî rê,
Navê te di dilê me de zindî ye._

Berî rojê radibî, agir didî tandirê,
Nanê germ çêdikî, bêhna wê diçe gundê tev.
Destên te di erdê de, dilê te li ser zarokan,
Tu diçî bi mêrê xwe re, li ber germa…