Brahîm Mehmûd
Raste
Tu welatekî li paşmayî
Tu welatekî bi neqiş nebûyî
Tu weletekî xwedî hezar birîn û
birînek
birînek
Tu welatekî di devê hezar gur û gurek
de yî
de yî
Lê tu ayineya dil hemî dadigire
Ku ez çawa dizîvirim tu ber çavên minî
Ku neqşa te di giyanên pêncî milyon
kurd de şewq dide, xwe li baa dike
kurd de şewq dide, xwe li baa dike
Neqşeyek bi serê xwe ye, yek neqşe
Ku çi diranê hingiviye sîbera te
xwediyê xwe bi xwe re aniye xwar
xwediyê xwe bi xwe re aniye xwar
Û tu weke katijmêra demê berdewam dikî
Çik çik çik bê rawestan
Gur di guritiya xwe re derdikevin
**
Raste
Gelek kêr li te civiyane, gelek kêr li te tisûdibin, gelek kêr li stûwê te tûj dibin
Lê hemî tevî destên zingargirtî diweşin
Tu tenê dimîne weku tu xwe dinasî
**
Raste
Bazirganî bi navê te bûne, dibin, wê bibin û hey wê bibin, çiku tu xwediyê navê xweyî,
Bazirganên bi gelek zimanan, ku hene yên bi navê te jî sûnd dixun
Lê tu ji dervî bazirganiyane, tu nayê girtin, tu nayê baskokirin
Hêlîna te roje
Sînorên te steyrik in
**
Raste
Çiyan ji çiyayên te bilintir hene, pantir hene, bi sawtir hene
Lê çiyayên te di hembêza rokê ragirtî ne
Xwe li ser te dikin te radikin û ji kesî danaxun
Bi serê zerdeşt û pîroziya Avista ev rastiyek bi serê xwe ye
**
Raste
Çem ji çemên te : Xurtir, kûrtir, dirêjtir,jihevbelavtir, firehtir hene
Lê Dicla û Ferat du cotên çemane ku steyerik xwe di ava wan de dişon. Ku xewnên mêrgan li ber kenarên wan geş dibin, ku afrandin di kûrahiya wan de xwe dinase
**
Raste
Gelî ji geliyên te bê binîtir, asêtir, bi dengtir hene
Lê geliyên te ew tenê dizanin bi çend pakrewan hembêzî xwe kirine
**
Raste
Deşt ji deştên te berhemtir hene
Lê deştên te bi bêhna pakrewanên te rûnahîtir dibin
**
Raste
Ez ne evîndarê rengê zer im, ne dengbêjê rengê keskkim, ne hezkirê rengê so rim
Lê çiko ev reng ji jiyana te ne,bi navê te ne, dengvedana te ne, ala te ne,
Ez neşêm dilê xwe dagerînim ji van rengên lihevhatî
Neşêm xwe di nîv wan de nevegizînim
Neşêm ji kûraya canê xwe dubare nekim:
Kurdistan
Duhok
10-9-2017
