Ezbenî! Va careke din meha îlonê hat!

Konê Reş
 
  Ezbenî! Tu di bin çavan de yî!
Xerab zerevaniya te dikin, hewil didin ku li pêş pêlên te yên gur bisekinin..! Gelo
keviz dikare bibe beden ji deryayê re? An rewrewk bibe ewir di asoyan de?
Ezbenî! Kes nikare bi qûmê koçkan ava bike.. Guh li wan neke, kevjal nikare
darên beriwan ji qurim ve bibire.. Tu xemgînî! Ji ber ku derewan dikin? An ji
ber ku hewil didin, bi navê te bazirganiyê bikin? Nexeme Ezbenî! Derewçîn, bi
derewan rojên xwe derbas dikin, tevî ku rojên
wan kinin.. Ji wan werê, werîsê wan dirêj e û dikarin li her derê bigerin bê ku
kes wan nas bike.. Bîr nabin ku ew wek rewrewkê ne, çendî mirov nêzîk wan bibe
bidûr dikevin û çendî bidûrî wan keve nêzîk dibin.. A çê, ku tu bi wan bikene..
*          *          *
  Ezbenî! Guh li reyandinê neke, ew kes wiha fêr bûne ku, li ber deriyan kewtekewtê bikin û xelkê agahdarî derbasbûna kerwanên mirovahiyê bikin..! Ku te teyrê berate li cihekî dît, xweş zanibe ku teyrê baz di wê deverê re derbas bûye. Gelo te bihîstiye rindekî şerê xerabekî kiriye?! Ezbenî! Çendî ewir reş, spî û tarî be nikare heyvê veşêre, ji ber ku ewir ne bi destê xwe ye, di bin hêza ba de digere..
*          *          *
  Ezbenî! Nexweşin, ne azadin, heyranên berjewendiyên xwe ne û armanca te azadî û serbestiye.. Mêzandina bi rex wan ve xisar e, li wan mêze neke, wan di nexweşiyên wan de bihêle.. Ew ji azadî û duristiya te didexisin.. Ma kesî şerê mirovê nesax û reben kiriye.. Li wan nefitile û ne wan bîne ber çavên xwe.. Ji xwe ew li vê yekê digerin ku xwe bikin hemberî te.. Ezbenî! Cudahiyek mezin di navbera awazên çûkan û qurequra beqan de heye..
*          *          *
  Ezbenî! Di navbera dem û xeme de me xwe winda kiriye; ne kul û derd bi dawî dibin û ne dem bêhinvedanekê dide me û temenê me badilhewa derbas dibe.. Piringên agir jî ji fedya, xwe di nav tiravê de vedişêrin û rengê agirê xwe dinixumînin, tevî ku agir sînoran nas nake.. Sal jî, rojên xwe bidar vedike, dezîneya mehên xwe rêz dike û di ser asman re berdide.. Roj bi hewa dikevin û winda dibin û demsalên salê bi dawî dibin.. Va careke din meha îlonê hat û hê jî bajarê me wek berê di qontara çiyayê Bagokê de paldayî ye.. Kolan ew kolan in, feqîrtî û hejarî zêdetir dibe û salê kirasê xwe neguhert.. Xweristê xwe nû nekir.. Hê jî çûk û çivêkên Beriya Mêrdînê bi xemgînî sirûdan dibêjin..
Konê Reş, Qamişlo, 04.09.2017

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Nadir Qazî

Tîpguhêzî: Cansoz Dabo

Du caran du dike çend?

Hemûyan bi hev re dinivîsî: Dike çar

Lê min di bîrkariyê de pileyên kêm

Dianîn û dihatime xwarê

Ew jî tenê ji ber ku li gor min wa bû,

Du caran du dike yek, ne…

Dildar Aştî
Li rê bûm
Peyv zîpik bûn
Li laşê di tayê de dipengizîn…
Min şopa tajangên sert
Li nav qolincên oxirê di şopand
Bi êşê hestiyar dibûm…
Ê din hebûn
Bi dîlanê mijûl bûn
Bi halanê…
Min qûnaxa di navbera dijberan
de dipîvand…
Li ser pêlên Leylanê
Min pirsa xwe bi saw dişand…
Ka çendî,
Ez nêzîkî agirê rastiyê me ?!..
Çendî dûrî,
Çirava xiniziyê me ?!..

Li wêderê
Şewatê bê mihrevanî
Deşta min…

Ehmed Tahir

Dil ji min bir,şêrîn yarê
Dême sorê,reng hinarê
Pora zêrîn,çen bi xalê
Xecxecoka di buharê
Şêrîn yarê
Reng buharê
Dil ji min bir
Di vê salê

Sibhan rebê ev gul dayî
Rû ji rengê sipî sayî
Agir di dil wê dadayî
Şalê herîr mil badayî
Çem û kanî
Gula xanî
Dil ji min bir
Hêlîn danî

Find û çira di vê malê
Gul û nêrgiz pir delalê
Mi dil daye…

FEWAZ EBDÊ

Evîna me ya kevne-nû

Gelek xewnên xweş û şêrîn

bi xwe re anîn

Xewna pêşî

li Qamişlokê pişkuvî

ji xewa li ser ban û

<p...