Bejnê! Were Em Govenda Serxwebûnê Bigerînin

Konê Reş
 
  Bejnê! Gelo xak bi kê
dimîne?! Tê bibêje; bi akinciyan.. Kî darên Berû û Çinarê di pala çiyayên
Kurdistanê de diçîne?! Tê bibêje; welatiyên hezxak.. Wê kî ala serxwebûna
Kurdistanê di roja 25ê ilona 2017an de bilind bike, tê bibêje; welatiyên
kurdperwer, rûmrtdar, dilsoz û wefadar.. Belê, rast e û bela xêrnexwazên welatê
min bibin rewrewk..
  Bejnê! Her roj ez ji çayxaneya di orta bajarê Qamişlo de, li hat û çûyên çardiryanan temaşe dikim û pêre jî di dîroka bajar ya kevin û nû de diponijim.. Gelek caran bi tirs li rojên ayinde mêze dikim.. Ev tirs dihêle ku ez hezar rûpêlên spî ji bo te û bajarê xwe Qamişlo binivîsim û his û hestê xwe ji bo we bînim ziman..
  Bejnê! Min tev sikak û kolanên Qamişlo pîvane..! Kevirek di wan de nîne ku min nas nake..! Di ger û geşta xwe de, pêrgî gelek dêman hatime.. Lê dêmekî tenê jî ez nehjandime, wek ku dêmê te ez hejandime.. Tu zanî min çi divê? Min divê ku ez sênc bim ji gulistana te re, şax bin ji gulên te re, wênekêş bin ji wêneyê te re.. Erêbim ji serxwebûna Kurdistana xwe û te re..
  Bejnê! Ez ê ji bo te gelek tiştan binivîsînim; ew tiştên ku hêj nehatine nivîsandin.. Ez ê gelek çîrok û serpêhatiyan ji bo te û Kurdistana xwe bibêjim da ku penaberiya te sivik bibe.. Qey qedera min e ku ez di vî temenî de karibim van gotinên evîndariyê ji bo te, bajarê xwe Qamişlo û Kurdistana xwe birêsim, bihunim, bêjim, bibilînim, bidar vekim û wek kiras û xeftanekî bi ser bejin û bala te de berdim.. Tu jî ji min re şal û şapekî Botanî birêse da ku ez di roja referanduma Kurdistanê de bi ser bejin û bala xwe berdim..
 
  Erê Bejnê! Di navbera me de, dem û xem e.. Ne dem bêhna xwe vedike û ne xem bi dawî dibin.. Çiya jî, ji çûn û hatina pezkoviyan nawestin.. û ne peravên deryayê ji qûma derdora xwe aciz dibin.. Êş her ew êş e, li vir be û li wir be.. Û welat wek hina li ser destê bûkê ye.. De hela rabe sînga xwe ji pêlên nû re veke.. Bayê azadiyê nêzîk dibe, were em di roja 25ê ilonê de govend û dîlana serxwebûnê bigerînin.. Erê serxwebûnê.
 
Qamişlo 04/08/2017

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Fewaz Ebdê

Bihuşta sênckirî

Piştî ku çek bêdeng bûn û top û tank aram bûn, dawiya şer hat û jinûavakirinê dest pê kir, zeviyeke fireh û sênckirî, mîna ajalparêzeke xwezayî diyar bû. Li orta wê Goleke avjeniyê mezin bi şêwaza Ewropî heye, kursiyên spî, sîwanên şînê vekirî li derdorê belavbûyî ne…

Bessam Mer’ê

Gava trajiydiya miletekî tê taqîkirin û ezmûnek tije jê derdikeve holê , wêjeyek çêdibe ku birînan vediguhze pendiyarîyê û bîranînan vediguhêze pirsên vekirî yên pêşerojê.
Yaşar Kemalê Kurd, stûnek wêjeya tirkî û cîhaniye ya ne tenê li ser gund û mirovên sade nivîsiye, lê belê ew kirine neynike tevahiya gerdûnê, ku…

Firyal Hemîd

Di çilya pêşîn de û berî serêsalê, bêhna pirtiqala û goştê biraştî tê min.

Ew çaxê serjêkirina dermala bû.

ew bêhna ku mirî ji goran radikir, di pozê zarotiya min de maye.

Çima tiştên berê jî bîra min naçin?

bi dîwarê bîrdankê ve zeliqî ne û…

Zahid Alwani

Aşîreta Batwan û Dêrşoyan: Çîroka Şerê Ku Bi Jinewateke Qediya, 1890 — Roja yekê, sê bira ji aşîreta Dêrşoyan piştî nivêja fîjrê derketin bo çiyayê li bijartekî xwe da ku bixebitin; cihê wan ji gundê xwe zêde dûr bû.

Piştî nivêja asrê, bavê malê ji xwişkê xwe — keça…