BIHUŞT

Salih Bozan
 
Homêros/Homer/ ne bes helbestvanekî
yonanî bû, xwediyê pirtûka binavûdeng(Iliad û Odessey) bû, belam ew ramyarekî
mezin bû. Ta niha fêlosefevan vedigerin pirtûka wî û ramanên cûda jê derdixin.
Di olên ezmanî de doza Bihuşt û Dojehê dozeke sereke ye. Gellek ramyar dibêjin
jiyana Bihuştê û tirsa ji Dijehê xelk mecbûr kirin li pey Pêxemer Muhemmed
herin û baweriya xwe bi ola îslamî bikin.
Gava nejdevanên Ereb ên îslamî ji girava erebî derketin û êrîşe welatên gelên din kirin, çavên wan li ser du tiştan bûn. Ku serfiraz bibin, dê ji xwe re jin û malên pir bînin, a ku şehîd bikevin dê herin Bihuştê bi sorperiyan re cawîdan bijîn. Pêxember bi xwe weha ji wan re got.
 Lê çawa Homîros Bihuşt nirxand?
Gava Odesyos ji cenga Tirwade (troy) vedigere, bi rê ve pêlên deryayê yên girgîn keştiya wî dişikîne, û hevalên wî giş noq dibin. Ew tenê li giravekê derdikeve. Ew girava ya Yezdana jin Kalîpos bû. Odesyos heft salan bi Kalîpos re jiyan dibe. Jiyaneke sêksî û hemû xweşiyê. Ev girava nişana jiyana Bihuştê ye. Kalîpos xortanî û jiyana cawîdan pêşniyarî Odesyos dike. Di wan heft salan de Odesyos ji wê jiyana cawidan a bi Kalîpos re acis dibe. Bîriya war, jin, û kurê xwe dike. Ew dibîne ku di vê jiyana cawîdan de guhartin û nûyêtî tine ye.  Odesyos ji Kalîpos dixwaze wî berde, ji bo vegere welatê xwe. Vegere cem jin û kurê xwe. Û vedigere.
Homêros dixwaze ji me re bibêje, ku jiyana li ser Zemîn ji ya Bihuştê xweştir e, û watedar e. Ji berku ev jiyana guhartin tê de heye, xweşî û nexweşî. Bi hemû tiştî zengîn e. Bi zanistiyê, bi êş û kederê, bi hêviyên ku dilê mirov gerim dikin, bi tirsa ji nezaniya pêşerojê, bi razên ku yek bi yek deriyên wan vedike. A jiyana cawîdan a di Bihuştê de, jiyaneke weke jiyana lawiran e. Karê mirov tê de bixwe, vexwe û sêksê bi sorperiyan re bike. A tewr girîng ku li wêderê mejî bê kar e.   

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…