BIHUŞT

Salih Bozan
 
Homêros/Homer/ ne bes helbestvanekî
yonanî bû, xwediyê pirtûka binavûdeng(Iliad û Odessey) bû, belam ew ramyarekî
mezin bû. Ta niha fêlosefevan vedigerin pirtûka wî û ramanên cûda jê derdixin.
Di olên ezmanî de doza Bihuşt û Dojehê dozeke sereke ye. Gellek ramyar dibêjin
jiyana Bihuştê û tirsa ji Dijehê xelk mecbûr kirin li pey Pêxemer Muhemmed
herin û baweriya xwe bi ola îslamî bikin.
Gava nejdevanên Ereb ên îslamî ji girava erebî derketin û êrîşe welatên gelên din kirin, çavên wan li ser du tiştan bûn. Ku serfiraz bibin, dê ji xwe re jin û malên pir bînin, a ku şehîd bikevin dê herin Bihuştê bi sorperiyan re cawîdan bijîn. Pêxember bi xwe weha ji wan re got.
 Lê çawa Homîros Bihuşt nirxand?
Gava Odesyos ji cenga Tirwade (troy) vedigere, bi rê ve pêlên deryayê yên girgîn keştiya wî dişikîne, û hevalên wî giş noq dibin. Ew tenê li giravekê derdikeve. Ew girava ya Yezdana jin Kalîpos bû. Odesyos heft salan bi Kalîpos re jiyan dibe. Jiyaneke sêksî û hemû xweşiyê. Ev girava nişana jiyana Bihuştê ye. Kalîpos xortanî û jiyana cawîdan pêşniyarî Odesyos dike. Di wan heft salan de Odesyos ji wê jiyana cawidan a bi Kalîpos re acis dibe. Bîriya war, jin, û kurê xwe dike. Ew dibîne ku di vê jiyana cawîdan de guhartin û nûyêtî tine ye.  Odesyos ji Kalîpos dixwaze wî berde, ji bo vegere welatê xwe. Vegere cem jin û kurê xwe. Û vedigere.
Homêros dixwaze ji me re bibêje, ku jiyana li ser Zemîn ji ya Bihuştê xweştir e, û watedar e. Ji berku ev jiyana guhartin tê de heye, xweşî û nexweşî. Bi hemû tiştî zengîn e. Bi zanistiyê, bi êş û kederê, bi hêviyên ku dilê mirov gerim dikin, bi tirsa ji nezaniya pêşerojê, bi razên ku yek bi yek deriyên wan vedike. A jiyana cawîdan a di Bihuştê de, jiyaneke weke jiyana lawiran e. Karê mirov tê de bixwe, vexwe û sêksê bi sorperiyan re bike. A tewr girîng ku li wêderê mejî bê kar e.   

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Silêman Bavê Sîpan

Ez Kurdim, li her derê
Nabê tiştek min biguherê

Ev zimanê min Kurdî ye
Min ji dayika xwe girtiye

Ne bi tirs û ne bi şerm
Serbilind im ez her dem

Kurdim ez, ji kok û reh
Kurd dimînim li her cih

Kurdî bo min,ne zimane
Ew dîrok e, ew jiyan e

Ew dengê bav û kalan e
Ew stranên…

Ezîz Xemcivîn

Kî li benda te bû
Kî li kolana dildariyê bendewara gulekê ji destê te bû?
Dildareka bêdeng im,
yarê min!

Evîndara bayê hênik û axa warekî me,
ne baskşikestî me,
ne bineka ketî me,
çima li şaneşîna evînê tu min nabînî,
yarê min?!

Roja evînê bi hêviyên neyar nayê girtin…
Sozên li hev badayî,
bi hêsanî…

Fewaz Ebdê

-1-

Ezbenî!
Herdû çavên te ji zaroktiyê re bexçene
Kenê te hêlana asîmên e.

-2-

Her ku li te dinerim ezbenîLanguage Resources
Zarokekî li paş sîberên salaln dibînim
Bi destê xweyî biçûk
evînê qenewîç dike.

-3-

Tu mîna zarokekî ji rîhanan hez dikî
û mîna ku hê nû te
temen vedîtibî
çîrokan dibêjî.

-4-

Çaxê tu di nav neviyên xwe de rûdinê
Temen kirasê xwe di ser xwe…

Dildar Aştî

Te rojekê
Kevirekî kelemî
ji rêçekê hilnekir
Te rojekê
Şûşeyekî şikestî
Ji ber lingên mendalekî ranekir

Te gulek tî
Di bexçeyê evînê de av neda
Te goleke meyayî
Li ramanê tev neda!..
Te berxeke windayî
Negihandiye nav kerî
Te pîreke rêwindayî
Negihandiye ber derî

Di şeveke bi tirs de
Çi nameya evînê te neguhest
Mafê peyveke tenê
Di civata padîşah de te nexwest
Te rojekê
Simbilekî ziviyê
Ji şewatê neparast
Ne li keviya rêyekê
Ne li…