Qederêêêêê….te çi hanî serê me!

Di rojeke, ku em bi hewceyî dilovaniyê wê bûn, te negot ҫima ez
diya van ji dest wan dibin! Te bi wê yekê nekir,  te ez bi hezarên kîlometran ji bav û xûşk û
birayan  dûr de avêtin, û va ye heyştdeh
sal in, ku te bi hesreta dîtina wan hêştim. Te bi vê jî nekir, te diya min bir,
te bavê û her du bira ji min istandin , bê ku nerîna dawî li wan binerim, û
bêjim: Bavo! Birano! Oxir be, û silavên min bighênin diya min,  tu bi vê jî têrnebû, û te pilana xwe gerand,
û îro te xûşka min Ferîde jî bir, bê ku tu keysekê bidî min, ku carekê xwe
bajêim hemêza wê, wek ku dema ez zarok û biҫûk bûm, min rihetiya xwe di hemêza
wê de didît. Min bi te ҫi kirî, ku vê sitema giran bi ser min de biherikînî?
Qederê tu ҫiqas sitemkarî!!
 Erê Ferîdecan! Tu ne tenê xûşka min bû, tu dê bû jî. Temenê min bûye şêst û ҫar sal, û hîn jî nikanim ji bîra bikim, ku di nav destên te de mezin bûm, tu li kêlek diya me diyeke din bû, nemaze ji bo min, ez ê ku biҫûkê birayên te bûm, nikanim ji bîra bikim, ku te ez hildidam ser pişta xwe, li kolanên gund digerandim, nikanim ji bîra bikim, ku te lûsekî germ di dilê xwe de ji min re ava kiribû, min tu diêşand, tu diwestand,lê rûyê te her tim li ken bû, tu ji min nedixeyidî.
Ez bendewarê wê rojê bûm, ku vegerim, û carekê, tevî vî temenê xwe, xwe bavêjim hemêza te, te bîhn kim, bîhna diya me ji te dihat. Tu ҫû yî, û te ew bîhn ji bi xwe re bir.
Ferîdecan! Tika ye tu cefayên xwe li min helal bikî.
Qederêêê…tika ye, tika ye, tika ye, wê bi dilovaniya xweda hemêz bike, cihê wê li kêlek û dê û bav û her du birayên min, di buhiştê de amade bike.
Birayê te Heyder

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Dildar Aştî
Li rê bûm
Peyv zîpik bûn
Li laşê di tayê de dipengizîn…
Min şopa tajangên sert
Li nav qolincên oxirê di şopand
Bi êşê hestiyar dibûm…
Ê din hebûn
Bi dîlanê mijûl bûn
Bi halanê…
Min qûnaxa di navbera dijberan
de dipîvand…
Li ser pêlên Leylanê
Min pirsa xwe bi saw dişand…
Ka çendî,
Ez nêzîkî agirê rastiyê me ?!..
Çendî dûrî,
Çirava xiniziyê me ?!..

Li wêderê
Şewatê bê mihrevanî
Deşta min…

Ehmed Tahir

Dil ji min bir,şêrîn yarê
Dême sorê,reng hinarê
Pora zêrîn,çen bi xalê
Xecxecoka di buharê
Şêrîn yarê
Reng buharê
Dil ji min bir
Di vê salê

Sibhan rebê ev gul dayî
Rû ji rengê sipî sayî
Agir di dil wê dadayî
Şalê herîr mil badayî
Çem û kanî
Gula xanî
Dil ji min bir
Hêlîn danî

Find û çira di vê malê
Gul û nêrgiz pir delalê
Mi dil daye…

FEWAZ EBDÊ

Evîna me ya kevne-nû

Gelek xewnên xweş û şêrîn

bi xwe re anîn

Xewna pêşî

li Qamişlokê pişkuvî

ji xewa li ser ban û

<p...

Hozan Yûsiv

Her sal di 22ê Nîsanê de, gelê Kurd salvegera destpêkirina xebata rojnamegeriya xwe ya neteweyî bi bîr dihîne. Ew rojnameya ku di sala 1898an de li Qahîreyê bi destê Mîr Miqdad Midhet Bedirxan bi navê “Kurdistan” hate weşandin. Ew weşan ne tenê çalakiyeke medyayî ya asayî bû, lê belê jidayîkbûna…