Konê ReşEzbenî! (Şerefo were kume xwe.. Ev kum, kumê me ye..)
Stranek pesin ji berxwedana gotinê re.. Stranek evînê ji vê rojê re.. Silav û stranek pesin ji vê qonaxê re.. Ji ilim û zanînê re, ji hezkirin û mirovahiyê re, ji pesin û qenciyê re.. Ji evînê re.. Evîna ku ji her gotinê mezintir e, ji her sînorî firehtir e, ji hezkirina jin, zarok û welat bi hêztir e.. Evîna ku me ji şînê diparêze, geşbîniyê di hinavê me de diçîne.. Erê, gotin ronahiye û siya evînê gotine..
Bi helkeftina roja cil û bergên kurmancî, di vê buhara rengîn de mirov dikare her tiştî bike û dest bi her gotinê bike.. Li ber dergehê vê rojê, vê qonaxa nû, werin em bi hev re stranek evînê bibêjin, bi hev re bilivin, bi pêş de herin û di bin tava heyva vê adarê de govend û dîlanê, bi cil û bergên kurmancî bigerînin.. Û bi dengekî bilind bibêjin; (Şerefo were kume xwe.. Ev kum, kumê me ye..)
